Chapter Title : പറയാതെയറിയുന്ന അനുരാഗം [സ്പൾബർ]

മദ്യത്തിന്റെ മണം പിടിക്കില്ല… ഇതും ശരിയല്ലേ… ?”..

അതിനും നീരജ തലയാട്ടി..

“ഇനിയുമുണ്ട്… അവന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഒരു വിധം നീരു സമ്മതിച്ചാലും പൂർത്തിയാക്കാൻ അവനാവുന്നില്ല… തീർക്കാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ തുടങ്ങല്ലേന്ന് പലവട്ടം നീരു അവനോട് പറഞ്ഞതാ… എന്താ, എന്റെ ഊഹം ശരിയല്ലേ… ? “..

ടേബിളിൽ ചന്തിയമർത്തി നിൽക്കുന്ന നീരജയുടെ വീർത്ത് നിൽക്കുന്ന പൂറ്റിലേക്ക് നോക്കിയാണ് ഗംഗയത് പറഞ്ഞത്..ആ നോട്ടം അവൾക്ക് മനസിലാവുകയും ചെയ്തു..

പക്ഷേ, അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയിരുന്നു.. ഇതൊന്നും താൻ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞതല്ല..പിന്നെങ്ങിനെ ഗംഗേട്ടനിതറിഞ്ഞു.. ?. ഇത് വെറും ഊഹമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..

“വേറെ… വേറൊന്തൊക്കെ…ഗംഗേട്ടൻ ഊഹിച്ചു… “..

കിതച്ച് കൊണ്ടാണ് നീരജ ചോദിച്ചത്..

“വേറെ പലതും ഊഹിച്ചു… അതൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല… നീരു നിന്റെ പ്രശ്നം പറ…”..

“എന്റെ പ്രശ്നങ്ങളാ ഗംഗേട്ടൻ ഊഹിച്ച് പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നത്… ബാക്കി കൂടി ഏട്ടൻ പറഞ്ഞാ മതി… അതിനുള്ള പരിഹാരോം ഏട്ടൻ തന്നെ പറഞ്ഞ് തരണം…”..

കുസൃതിച്ചിരിയോടെയാണ് നീരജയത് പറഞ്ഞത്..എന്തൊക്കെയോ ഗംഗേട്ടന് അറിയാമെന്നവൾക്ക് തോന്നി..അതെങ്ങിനെ എന്ന് മാത്രം മനസിലായില്ല..

“ ഇതും എന്റെ ഒരൂഹം മാത്രമാണ്.. ഉറപ്പില്ല… എന്നാലും ശരിയാവാനാണ് സാധ്യത… നീരു ഇന്ന് ബ്ലേഡ് കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞത് സുരേഷിന് വേണ്ടിയല്ലേ… ?”..

ഗംഗ തുറന്ന് പറയാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.. എത്രയെന്ന് വെച്ചാ ഈ കൊഴുത്ത ചരക്കിനെ കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്നത്.. പക്ഷേ, ഇത്തവണ നീരജ ശരിക്കും ഞെട്ടി..

“അവന് വൃത്തിയില്ല… അവിടെയൊന്നും ശരിക്ക് വടിക്കില്ല… അതൊന്നും നിനക്കിഷ്ടമല്ല… ഇതും ശരിയല്ലേ… ?”..

സംശയ ദൃഷ്ടിയോടെയാണ് ഇത്തവണ നീരജ അവനെ നോക്കിയത്.. എങ്കിലും അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..

പക്ഷേ, അവളോടെല്ലാം തുറന്ന് പറയാൻ ഗംഗ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.. താനെന്ത് പറഞ്ഞാലും അവൾ വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടാക്കില്ലെന്ന് അവന് തോന്നി..

“അവിടുത്തെ രോമം കാരണം… അതൊന്ന്… വായിലിട്ട്… ഊമ്പാൻ…”..

ബാക്കി പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ നീരജ കയ്യുയർത്തി അവനെ തടഞ്ഞു.. ശക്തമായി കിതച്ച് കൊണ്ടവൾ ഗംഗയെ നോക്കി..പിന്നെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് പോയി ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെയെടുത്ത് ഗംഗയോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് പോയി..

“നീരൂ… നീ പറഞ്ഞ സാധനങ്ങൾ ബൈക്കിൽ തൂക്കിയിട്ടിട്ടുണ്ട്… അതെടുത്തോ… “..

ഗംഗ വിളിച്ച് പറഞ്ഞത് അവൾ കേട്ടോന്നറീല.. ഗംഗ ചിരിയോടെ