Chapter Title : പറയാതെയറിയുന്ന അനുരാഗം [സ്പൾബർ]

സെറ്റിയിൽ ചാരിയിരുന്നു.. അത്രയും അവളോട് പറയാനായതിൽ അവന് സമാധാനമാണ് തോന്നിയത്.. താൻ എങ്ങിനെ ഇതെല്ലാമറിഞ്ഞു എന്നവൾക്ക് ചെറിയൊരു സൂചന കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. താൻ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കി എന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് മനസിലായിക്കാണണം.. എന്നാലും അതൊരു പ്രശ്നമാക്കുകയൊന്നുമില്ല..

കുറച്ച് നേരം കൂടി അവിടെയിരുന്ന ഗംഗ പതിയെ പുറത്തേക്ക് വന്ന് നോക്കി..ബൈക്കിന്റെ ഹാന്റിലിൽ തൂക്കിയിട്ട കവർ നീരജ എടുത്തോണ്ട് പോയെന്നറിഞ്ഞ് അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു.. തന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അതെടുക്കാതെ അവൾ പോയിരുന്നു..

വീട്ടിലെത്തി കുഞ്ഞിനെ തൊട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തിയ നീരജ വിറയലോടെ ബെഡിലേക്കിരുന്നു..ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങളാണ് നേരിൽ കണ്ടത് പോലെ ഗംഗേട്ടൻ പറയുന്നത്.. ഇതൊന്നും ചേച്ചി പറഞ്ഞ് കൊടുത്തതല്ല.. ഗംഗേട്ടൻ ഊഹിച്ചതുമല്ല..പിന്നെ ?..

താൻ ബ്ലേഡ് വാങ്ങിയത് എന്തിനാണെന്ന് വരെ പറഞ്ഞു.. ശരിയാണ്, സുരേഷിന്റെ കാട് പോലെ വളർന്ന രോമം വടിക്കാൻ തന്നെയാണ് ബ്ലേഡ് കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞത്.. ഇത്ര ദിവസം പറഞ്ഞിട്ടും അവനത് കൊണ്ടുവന്നില്ല.

പക്ഷേ അതെങ്ങിനെ ഗംഗേട്ടനറിഞ്ഞു..?.

പിന്നെ വേറൊന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു.. രോമം നിറഞ്ഞ അത് തനിക്കൂമ്പാൻ….

ശെ… എന്നാലും എങ്ങിനെയിത് സംഭവിച്ചു..

ഇനി ഗംഗേട്ടൻ കണ്ടോ… ?.

പക്ഷേ എങ്ങിനെ… ?.

ഇവിടെ വന്ന് ഒളിഞ്ഞ് നോക്കാൻ മാത്രം ചീപ്പാണോ ഗംഗേട്ടൻ..?.

ഒരു പുരുഷനും, ഒരു ഭർത്താവും എങ്ങിനെയായിരിക്കണം എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായി താൻ കാണുന്ന ആളാണ് ഗംഗേട്ടൻ..

ഇനി കണ്ടെങ്കിൽ വേറെന്തൊക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും..?.

വേറെന്തൊക്കെ കേട്ടിട്ടുണ്ടാവും..?.

നീരജക്ക് ഇരിപ്പുറച്ചില്ല.. അവൾ ഫോണെടുത്ത് ഗംഗക്ക് വിളിച്ചു..

അവനോടെന്ത് ചോദിക്കണം എന്നൊന്നും അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു..എന്നാലും വിളിച്ചു..

“വേറെന്തൊക്കെയാ ഗംഗേട്ടൻ ഊഹിച്ചേ… ?”..

ഗംഗ ഫോണെടുത്തതേ നീരജ ചോദിച്ചു..അവന് സന്തോഷമടക്കാനായില്ല.. കാരണം അൽപം കുസൃതിയോടെയാണവൾ ചോദിച്ചത്..അവൾക്കൊരു ദേഷ്യവുമില്ല…

“അത് ഞാനിനി പറയണോ നീരൂ… ?”..

“വേണം… പറയണം…. “..

നീരജ ലാസ്യവതിയായി ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു..

“ഇനി പറഞ്ഞാ നീരു എന്നോട് പിണങ്ങും…”.

“ഇല്ല…ഗംഗേട്ടൻ പറഞ്ഞോ… ?”..

ഒരു കാമുകിയുടെ തരളിതമായ സ്വരമാണ് ഗംഗക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്..

“ എന്നാ പറയാം..ഇതൊക്കെ ഞാൻ ഊഹിച്ചതാട്ടോ നീരൂ… അവിടെ രോമമുള്ളത് കാരണം ഇന്നലെ… സുരേഷിന്റെ… അത്… നീ… ഊമ്പിയില്ല… പക്ഷേ… കൈ കൊണ്ടൊന്ന്… പിടിച്ചു… രോമം വടിക്കാതെ ഊമ്പാൻ പറ്റില്ലെന്ന്