Chapter Title : Parking Lot [Adit]

ആഴമുള്ള ഒരു ചാൽ രൂപപ്പെട്ടു. കഴുത്ത് വീതിക്ക് വെട്ടിയിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കക്ഷത്തിൻ്റെ ഭാഗത്തെ മൊലയുടെ കൊഴുത്ത തുടക്കം ദൃശ്യമായി. കറുത്ത ബ്രായുടെ ഒരു സ്ട്രാപ്പ് തലനീട്ടി!. ഞാൻ സ്വയം മറന്ന് ഒരു പത്ത് പന്ത്രണ്ട് സെക്കൻ്റ് അത് നോക്കിപ്പോയി!.

ഷെമി: "ആമിയേം ( അമീന :എൻ്റെ ഭാര്യ) പിള്ളേരേം കണ്ടില്ലല്ലോ അകത്ത് അവരും നേരെ ഫുഡ് അടിക്കാൻ കേറിയോ?"

ഞാൻ: "ഏയ് അല്ലല്ല... അവരു വന്നിട്ടില്ല! അവൾടെ ഉമ്മായ്ക്ക് തീരെ വയ്യമ്മായി! അവളും മക്കളും അവിടെയാ. ഇനി കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ നൂറ് നൂറ്റമ്പത് കിലോമീറ്റർ വണ്ടിയോടിച്ച് വിളിച്ചോണ്ട് വന്ന് കല്യാനംകഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചും കൊണ്ട് വിടണം. അത്ര പാടുപെട്ട് പങ്കെടുക്കേണ്ടത്ര കാര്യമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ."

ഷെമി: "ആ അതും ശരിയാ.. "

ഞാൻ: "മാമ അകത്ത് മുട്ടൻ ഷോ യാണല്ലോ?"

ഷെമി: "ആഹ്... പെണ്ണിൻ്റെ മാത്രമല്ല ചെക്കൻ്റേം അടുത്ത ബന്ധുവാണല്ലോ! അപ്പോ ഡബിൾ കാർന്നൊരു കളിക്കാനുള്ള സ്‌കോപ്പുണ്ടല്ലോ!"

ഞാൻ: "ഹഹഹ! ..... അല്ലാ... മാമ ഇപ്പൊ നമ്മുടെ വീടിനടുത്ത പ്രോപ്പർട്ടിയിൽ കൂടി ഒരു ഷോപ്പ് ഓപൺ ചെയ്യാൻ പോകുന്നല്ലോ. നല്ല കൊയ്ത്താണല്ലേ!"

ഷെമി: "ജീവിച്ച് പോട്ടെടാ!...."

ഞാൻ: "ഓ നടക്കട്ടെ!"

ഷെമി: "അങ്ങേർക്ക് കേരളം മുഴുവൻ ഷോപ്പ് തുടങ്ങിയാൽ കൊള്ളാന്നുണ്ട്. അതിന് മാത്രമുള്ള കാശില്ലാത്ത സങ്കടമേയുള്ളു! ബിസിനസ്സ് ആണിപ്പോ അങ്ങേരുടെ ഒരേയൊരു സന്തതി. ഞാൻ പെറ്റതല്ലെന്നെ ഉള്ളൂ! വേറെ ഒരു ചിന്തയും ഇല്ല! രാവിലെ 8 മണിക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ പാതിരാത്രി വന്ന് കേറിയാലും ഇത് മാത്രമാ മനസ്സിൽ!"

ഞാൻ: "കാശ് ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുമ്പോ ഉണ്ടാക്കട്ടെന്നെ! നല്ലതല്ലേ!"

ഷെമി: "ഓ.. ഒണ്ടാക്കട്ടെ! അത് മാത്രം മതിയല്ലോ!"

ഞാൻ: "അതെന്താ ഒര് ആക്ക്! പുള്ളിയെ ഇപ്പോ 'വീട്ട് കാര്യത്തിന് ' ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ലേ?"

ഷെമി: "വീട്ടു കാര്യം നോക്കാൻ ഞാൻ ഇല്ലേ.. പിന്നെ അങ്ങേർക്ക് എന്താ? "

ഞാൻ: (വലിച്ച് തീർന്ന സിഗററ്റ് താഴെയിട്ട് ചവിട്ടി കെടുത്തിക്കൊണ്ട്... ആത്മഗതം എന്നോണം) "അപ്പോ വീട്ടുകാരിയുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ആണ് പുള്ളിയെ കിട്ടാത്തത് ല്ലേ... "

ഷെമി: "ഓ..നമ്മുടെ കാര്യം ഒക്കെ നമ്മക്കല്ലേ മുഖ്യം! മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്ത്!"

ഞാൻ: ( വീണ്ടും ആത്മഗതം എന്നോണം) "അപ്പോ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പൊ സ്വന്തമായാണ് നോക്കുന്നത്!"

ഷെമി: ( ഒരു പ്രത്യേക ചിരിയോടെ) "സഹായത്തിന് ആളില്ലെങ്കി സ്വന്തമായി നോക്കിയല്ലേ പറ്റൂ!"

ഞാൻ: "സഹായത്തിന് ഒരാളിനെ വെച്ചാൽ പോരേ "

ഷെമി: "ആഹ്