Chapter Title : Parking Lot [Adit]

...എന്നിട്ട് വേണം നാട്ടുകാർ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് പ്രിൻ്റ് ചെയ്യാൻ പ്രസ്സ് അന്വേഷിച്ച് നടക്കാൻ... അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല...."

ഞാൻ: "അപ്പോ കൈ താൻ ഫാൻ ...അല്ലെ! "

ഷെമി: "പോടാ പോടാ...
അല്ലാ നീയിപ്പോ മൊത്തം തിരക്കിലായിപ്പോയോ! നിന്നെ കൊവിഡ് കാലത്തിനു മുൻപെന്നോ കണ്ടതാ പിന്നെ ആ വഴിക്കൊന്നും കാണാനേ ഇല്ലല്ലോ!!!
ആഹ്.... വീട്ടിൽ സ്വന്തമായി ഒരു ചരക്കുള്ളപ്പോ നമ്മളെയൊക്കെ എന്ത് മൈൻഡ്..അല്ലേ!"

എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാറിൻ്റെ മുൻവശം ചുറ്റി ഞാൻ നിൽക്കുന്ന ഇടത്ത് വന്ന് എൻ്റെ വലത് വശത്തായ് എന്നെ തൊട്ട് ചാഞ്ഞ് ബോണറ്റിൽ ചാരി നിന്നു. ഞാൻ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് കക്ഷത്തിൻ്റെ അടിയിലൂടെ മൊലയിൽ കൈ വെച്ച് തഴുകിക്കൊണ്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് നിന്നു.

ഷെമി: "നിനക്ക് വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് വന്നൂടെ? രാവിലെ 8 മണി മുതൽ രാത്രി പന്ത്രണ്ട്, ഒരു മണി വരെ ഞാൻ ഒറ്റക്കേ ഉള്ളൂ വീട്ടിൽ!"

ഞാൻ: "വരാം അമ്മായി! ഞാൻ ബിസിനസ് സംബന്ധമായി കുറെ നാളായി നല്ല തിരക്കിലായിരുന്നു. കോവിഡ് കൊണ്ടുപോയതൊക്കെ ഒന്ന് ശരിയായി തിരികെ വരുന്നതെ ഉള്ളൂ... "

ഷെമി: (എൻ്റെ ചെസ്റ്റിൽ തടവിക്കൊണ്ട്)നീ ഇപ്പോഴും പഴയപോലെ തന്നെ ഫിറ്റ് ആണല്ലോ... വർക്കൗട്ട് ഒക്കെയുണ്ടോടാ.

ഞാൻ: പിന്നേ, അതൊരു ഡെയിലി ഹാബിറ്റ് ആയി. അമ്മായിയായിരുന്നല്ലോ ഫിറ്റ്‌നസിൽ എൻ്റെ ഇൻസ്‌പിറേഷൻ....

ഷെമി: എനിക്കും അതേടാ.... വർക്കൗട്ട് ചെയ്തില്ലെങ്കി എന്തോ ആ ദിവസത്തിന് ഒരു പൂർണത തോന്നില്ല.

ഞാൻ: അതിൻ്റെ കാണാനുണ്ട്... ഇപ്പോഴും നല്ല ഫിറ്റ് ആൻഡ് ടൈറ്റ് ബോഡി അല്ലെ! ശരീരം കണ്ടാൽ ഒരു 30 വയസ്സിൽ കൂടുതല് പറയില്ല...

ഷെമി: പിന്നെ എന്ത് കണ്ടാലാടാ കൂടുതൽ പറയ?

ഞാൻ: എന്താ സംശയം, ഈ കുണ്ടീം മൊലയും തന്നെ! അതിങ്ങനെ വിളംബരം ചെയ്തോണ്ട് നിക്കുവല്ലേ!

ഷെമി: നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ നമ്മുടെ ലാസ്റ്റ് കണ്ടത് എന്നാണെന്ന്?
ഞാൻ: അതെങ്ങനെ മറക്കും ഷെമിമോളെ! അതിൻ്റെ പിറ്റെന്നല്ലെ കേരളം മുഴുവൻ ലോക്ക് ഡൗണിൽ ആയത്....
Btw, ഇപ്പൊ എങ്ങനെ പോകുന്നു കളിയൊക്കെ... മാമ കേറി മേയുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ ഈ ചരക്കിനെ.

ഷെമി: ഓ... കണക്കാടാ.... ഇക്കാക്ക് ബിസിനസ്സെന്നൊരു വിചാരമേ ഉള്ളൂ.. പിന്നെ പോരാത്തതിന് ഷുഗറും. ഇപ്പൊ താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിലും ശരിക്ക് പറ്റാതെയായി!
നീ ഫ്രീ ആവുമ്പോ വീട്ടിലേക്ക് ഒക്കെ ഇറങ്ങ്.. ഒന്ന് മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് ഇളക്കിത്താ! ഞാനിപ്പോഴും നമ്മുടെ പഴയ കളികളൊക്കെ ഓർത്തൊണ്ടാ കൈപ്പണി! ഹിഹി..

ഞാൻ: