Chapter Title : പതറുന്ന പവിത്രത [Caraxes]

വണ്ടിയുടെ ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് ഒന്നു പാളിനോക്കിക്കൊണ്ട് ദിനേശൻ പറഞ്ഞു.

അതിന് ശേഷം ദിനേശൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത മനഃപൂർവ്വം ഒന്നുക്കൂടി കുറച്ചു. കാരണം, അവളോടൊപ്പമുള്ള ഈ യാത്ര പെട്ടെന്ന് തീർന്നുപോകാൻ അവൻ ഒട്ടും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല.

വണ്ടിയിൽ എയർകണ്ടീഷണർ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അകത്തു നല്ല ചൂടുള്ളത് കൊണ്ടാവാം, അരുണിമ തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് എടുത്ത് കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ഒപ്പി എടുത്തു. ആ നീക്കത്തിൽ അവളുടെ ബ്ലൗസിനും സാരിക്കുമിടയിലെ വയറിന്റെ മനോഹരമായ മടക്കുകളും, ആഴമുള്ള നാഭിച്ചുഴിയും കണ്ട് ദിനേശൻ അത് നോക്കി ഒരു നായയെ പോലെ വെള്ളമിറക്കി. പക്ഷെ അത് മാത്രമായിരുന്നില്ല അവന്റെ ഉന്മേഷം വളർത്തിയ കാഴ്ച.

അവൾ സാരീ തുമ്പ് കൊണ്ട് കഴുത്തിലെ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന സമയത്ത്, കയ്യില്ലാത്ത സ്ലീവലസ് ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കാണാവുന്ന അരുണിമയുടെ നല്ല വൃത്തിയിൽ ഷേവ് ചെയ്ത്, വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ കൊണ്ട് തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന കക്ഷമായിരുന്നു ദിനേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ആവേശം ജനിപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടായ മെയിൻ ഹൈലൈറ്റ്.

ശേഷം, ദിനേശൻ ചെറുതായി തൊണ്ടയനക്കി വീണ്ടും സംഭാഷണം തുടങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു:

“സജീവൻ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ബാങ്കിൽ തന്നെയാണോ? അതോ പ്രൊമോഷൻ കിട്ടി വല്ല ടൗണിലേക്കും മാറിയോ?”

“ഇല്ല. അതേ ബാങ്കിൽ തന്നെയാണ്. ചിലപ്പോൾ അടുത്ത മാസം ട്രാൻസ്ഫർ ഉണ്ടായേക്കും.” അവൾ വണ്ടിയുടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.

“ആഹാ.. അപ്പോ മാഡം വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കാവുമല്ലോ? സജീവൻ പോയാൽ പിന്നെ ഈ കുട്ടികളെയും കൊണ്ട് എങ്ങനെയാ?” ദിനേശന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വശീകരണത്തിന്റെ ഒരു ടോൺ കലർന്നിരുന്നു.

അരുണിമ പതുക്കെ തലതിരിച്ച് അവനെ ഒന്നു രൂക്ഷമായി നോക്കി. അവളുടെ