Chapter Title : പതിനെട്ടുകാരും വീട്ടമ്മമാരും [Appu]

18 വയസ്സായിക്കാണും ... നിന്റെ ആ കടപ്പുറം ഭാഗത്തെവിടെയോ ആണ് അവനും താമസം .... ഞാൻ ചെറുതായിസീന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോളേക്കും അവനു വെള്ളം പോകും ... മുളകിന്റെ അത്രയേ ഉള്ളൂ അവന്റെ മുട്ട ...

എന്നിട്ടെന്താ ബിയർ വരെ ഞാൻ അവനെ കൊണ്ട് മേടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് ... കൊറോണ വന്ന് ഏട്ടൻ നാട്ടിൽകുടുങ്ങിയതും മക്കൾക്ക് സ്കൂൾ ഇല്ലാത്തതൊക്കെ കൊണ്ടും പറഞ്ഞു വിട്ടതാ ... രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേഇപ്പോൾ വിളിക്കാൻ നമ്പർ പോലും ഇല്ലതാനും ...

" നിനക്ക് അപ്പോൾ നാണം ഒന്നും വന്നില്ലെടീ ..."

" ഓ ... എന്നതിനാ നാണം ... ജീവിതം ഒന്നേ ഉള്ളൂ .. അതങ്ങ് അടിച്ചുപൊളിക്കുക ... അത്ര തന്നെ പിന്നെപിള്ളേരായതു കൊണ്ട് അവന്മാർക്ക് പിന്നെ നമ്മളായിരിക്കും ലോകം .... ഏറി വന്ന നീ അവന്റെ മുട്ട കയ്യിൽപിടിച്ചു വെള്ളം പൊക്കി കൊടുക്കണം ... അത്ര തന്നെ ..."

" അയ്യേ ... അതിനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല ...."

" രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ അങ്ങോട്ടൊന്നു ഇറങ്ങട്ടെ ... നമുക്ക് അവനെ ഒന്ന് വട്ടം കറക്കാം ... അവന്നമ്മളെ ഒന്നും പിടിക്കും ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല .... നിന്നെ പോലെ ഒതുക്കമുള്ള ശരീരത്തിലാ പിള്ളേർക്ക് കണ്ണ്...ഉറങ്ങിക്കോ എന്നാ നീ ..."

" ശരി ..."

ഫോൺ വെച്ചു ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് കണ്ണാടി നോക്കി ഞാൻ സ്വയം വിലയിരുത്തി .... സുന്ദരി തന്നെ... അരക്കെട്ടിലേക്ക് ശ്രദ്ദിച്ചു നോക്കിയപ്പോളാണ് രണ്ടു സൈഡിലും വിരലടയാളം ... അരക്കെട്ട്പിടിച്ചുയർത്തിയപ്പോൾ വന്നതാണ്‌ ... ഷാഫി ശരിക്കും എൻജോയ് ചെയ്ത് കാണുമോ