Chapter Title : പതിനെട്ടുകാരും വീട്ടമ്മമാരും [Appu]

ഇല്ല താനും ... 10000 കൊടുത്താൽ ആളെ കിട്ടാത്ത കാലത്താണ് 3000 ന് ഒരുത്തനെകിട്ടുന്നത് ... മാമിക്ക് നന്ദി ... പിന്നെ സ്ഥിരമായി കാര്യമായി പണി ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ...

പതിവുപോലെ വൈകുന്നെരം മോൾ സ്‌കൂൾ വിട്ടു വന്നു ... രാത്രിയായി .... ഏട്ടൻ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ

പയ്യനെ ജോലിക്ക് വെച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു ...

" ഇനി ജോലി തിരക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു പരാതി പറയില്ലല്ലോ ... ഇനി എങ്കിലും ഒഴിവു സമയം കിടന്നുറങ്ങാതെ ആകാശുമുടക്കി പഠിച്ച ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യ് ..."

ആൾ സ്നേഹമുള്ളവനാണെങ്കിലും ഇടക്കിടക്ക് ഇങ്ങനെ പരിഹസിക്കൽ മൂപ്പർക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ... എന്ത് ചെയ്യാൻകെട്ടിയോൻ ആയിപ്പോയില്ലേ ...

മോൾ ഉറങ്ങി ... മാമിയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു ... മാമി ആകെ ത്രില്ലടിച്ചു ....

"ലേഖേച്ചീ ... ചെറുക്കൻ നിയന്ത്രണം വിട്ടു അതിക്രമം ഒന്നും കാണിക്കില്ലായിരിക്കും അല്ലെ ..."

ഞാൻ എന്റെ വേവലാതി മറച്ചുവെക്കാതെ ചോദിച്ചു ...

"പതിനെട്ടു വയസ്സുള്ള കുട്ടി എന്തതിക്രമം കാണിക്കാൻ ആണ് ശ്യാമേ ... അവന്മാർക്ക് സാമാനം പോലും വണ്ണംവെച്ചു കാണില്ല ...പിന്നല്ലേ ... ഇവന്മാർക്ക് ഈ പ്രായത്തിൽ സെക്സിനെ പറ്റി അറിവൊന്നും കാണില്ല... സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാൻ മാത്രമേ ഇവന്മാർക്ക് പറ്റൂ ..."

"അതെങ്ങനെ ലേഖേച്ചിക്കറിയാം ...?"

"ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് ശ്യാമേ ... നീ ആരോടും പറയരുത് ...."

" എന്താ ..." എനിക്കും ആകാംഷയായി ....

" എടീ ഇവിടെ പണ്ട് ഒരു ചെറുക്കനെ പണിക്ക് നിൽപ്പിച്ചിരുന്നു ... ഇടക്കിടക്ക് വരും ... കഷ്ടി