Chapter Title : പതിനെട്ടുകാരും വീട്ടമ്മമാരും [Appu]

അവന്മാർ പിന്നെ തനിയെ ഒഴിവാകും ..."

ലേഖേച്ചി പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഉണ്ട് എന്നെനിക്ക് തോന്നി ... സഹായത്തിന് ഒരാൺകുട്ടിയെ അത്യവശ്യമാണ് ... പുരയിടത്തിൽ നാളികേരം ഇടാനും മാർകെറ്റിൽ പോകാനും ചെടികളും മറ്റും നോക്കാനും പറമ്പിലെ അല്ലറ ചില്ലറപണിക്കൊക്കെ ആയും ഒരാൺകുട്ടി അത്യാവശ്യം ആണ് ... എന്നാൽ മുതിർന്ന ഒരാളെ പണിക്ക്വെക്കുകയാണെങ്കിൽ അവന്മാർക് ഒടുക്കത്തെ കൂലിയായിരിക്കും ...

ഏട്ടൻ അയക്കുന്ന പണം അതിനെ തികയൂ താനും ...

ഫുൾ ടൈം പണികൾ ഒന്നും ഇല്ലതാനും ... ആണുങ്ങൾ ആണെങ്കിൽ നാട്ടുകാർ പിന്നെയും നൊടിച്ചിൽ തുടങ്ങും... പയ്യനാണെങ്കിൽ ആർക്കും പ്രശ്നവും ഇല്ല ...

" ജോലിക്ക് വരുന്ന പയ്യന്മാരുടെ മുന്നിൽ ശരീരം കെട്ടിപൊതിഞ്ഞു സാരി ഉടുക്കുന്ന നിന്റെ സ്വഭാവം ആദ്യംമാറ്റണം ... സാരി ഒക്കെ തായ്ത്തി പൊക്കിളിനു താഴെ ഇട്ടുനോക്ക് ... പിന്നെ അൽപ്പ സ്വൽപ്പം തട്ടിയുംമുട്ടിയുമൊക്കെ നടക്ക് ... പിന്നെ അവന്മാർ എന്ത് ജോലിയും എടുത്തുകൊള്ളും "

മാമനും ഗൾഫിലാണ് ... കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരവും ചന്ദനത്തിന്റെ നിറവും ആണ് ലേഖേച്ചിക്ക് ... തൊട്ടാൽചോരയൊലിക്കുന്ന പ്രകൃതം ... എന്നെ അപേക്ഷിച്ചു പറയുകയാണെങ്കിൽ എന്നേക്കാൾ കുറച്ചു കൂടി വെളുപ്പുംതുടുപ്പും ഉണ്ട് ... ചില്ലറ ചുറ്റിക്കളിയൊക്കെ ലേഖേച്ചിക്ക് ഉണ്ട് എന്ന് ലേഖേച്ചി തന്ന്ര് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ... രണ്ട്കുട്ടികളാണ് ഇളയത് എന്റെ പോലെ ഒന്നിൽ പഠിക്കുന്നു ...

ഇനി എന്റെ കാര്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വരാം ...

ഇവിടെ ഇടക്കിടക്ക് മീനും കൊണ്ട് വരുന്ന ഒരു ചെക്കൻ ഉണ്ട് ... ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞ കടപ്പുറം താമസിക്കുന്നപയ്യനാണ് .. ഷാഫി ... അവനോട് ഒന്ന് ചോദിക്കണം ... പണ്ടൊരിക്കൽ ചോദിച്ചതാണ് ... സമയം ഇല്ലെന്ന്പറഞ്ഞു അവൻ ഒഴിഞ്ഞതാണ് ... വരട്ടെ ഒന്നുകൂടി ചോദിച്ചു നോക്കാം ....

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മോൾ സ്‌കൂളിൽ പോയതിനു ശേഷം ഞാൻ ഷാഫിയെ കാത്തു നിന്നു .. പതിനൊന്നുമണിയാകാറായി ... സാദാരണ വരണ്ട സമയം ആണ് ... മാമിയുടെ അഭിപ്രായം മാനിച്ചു ഇട്ടിരുന്നസാരി ഞാൻ പൊക്കിളിനു താഴത്തേക്ക് താഴ്ത്തി ... പോക്കിൽ കുഴി ഇപ്പോൾ നന്നായി കാണാം ... ഷാഫിവണ്ടിയും കൊണ്ട്