Chapter Title : പതിനെട്ടുകാരും വീട്ടമ്മമാരും [Appu]

.... ഏട്ടൻ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ

പയ്യനെ ജോലിക്ക് വെച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു ...

" ഇനി ജോലി തിരക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു പരാതി പറയില്ലല്ലോ ... ഇനി എങ്കിലും ഒഴിവു സമയം കിടന്നുറങ്ങാതെ ആകാശുമുടക്കി പഠിച്ച ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യ് ..."

ആൾ സ്നേഹമുള്ളവനാണെങ്കിലും ഇടക്കിടക്ക് ഇങ്ങനെ പരിഹസിക്കൽ മൂപ്പർക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ... എന്ത് ചെയ്യാൻകെട്ടിയോൻ ആയിപ്പോയില്ലേ ...

മോൾ ഉറങ്ങി ... മാമിയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു ... മാമി ആകെ ത്രില്ലടിച്ചു ....

"ലേഖേച്ചീ ... ചെറുക്കൻ നിയന്ത്രണം വിട്ടു അതിക്രമം ഒന്നും കാണിക്കില്ലായിരിക്കും അല്ലെ ..."

ഞാൻ എന്റെ വേവലാതി മറച്ചുവെക്കാതെ ചോദിച്ചു ...

"പതിനെട്ടു വയസ്സുള്ള കുട്ടി എന്തതിക്രമം കാണിക്കാൻ ആണ് ശ്യാമേ ... അവന്മാർക്ക് സാമാനം പോലും വണ്ണംവെച്ചു കാണില്ല ...പിന്നല്ലേ ... ഇവന്മാർക്ക് ഈ പ്രായത്തിൽ സെക്സിനെ പറ്റി അറിവൊന്നും കാണില്ല... സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാൻ മാത്രമേ ഇവന്മാർക്ക് പറ്റൂ ..."

"അതെങ്ങനെ ലേഖേച്ചിക്കറിയാം ...?"

"ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് ശ്യാമേ ... നീ ആരോടും പറയരുത് ...."

" എന്താ ..." എനിക്കും ആകാംഷയായി ....

" എടീ ഇവിടെ പണ്ട് ഒരു ചെറുക്കനെ പണിക്ക് നിൽപ്പിച്ചിരുന്നു ... ഇടക്കിടക്ക് വരും ... കഷ്ടി 18 വയസ്സായിക്കാണും ... നിന്റെ ആ കടപ്പുറം ഭാഗത്തെവിടെയോ ആണ് അവനും താമസം .... ഞാൻ ചെറുതായിസീന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോളേക്കും അവനു വെള്ളം പോകും ... മുളകിന്റെ അത്രയേ ഉള്ളൂ അവന്റെ മുട്ട ...

എന്നിട്ടെന്താ ബിയർ വരെ ഞാൻ അവനെ കൊണ്ട് മേടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് ... കൊറോണ വന്ന് ഏട്ടൻ നാട്ടിൽകുടുങ്ങിയതും മക്കൾക്ക് സ്കൂൾ ഇല്ലാത്തതൊക്കെ കൊണ്ടും പറഞ്ഞു വിട്ടതാ ... രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേഇപ്പോൾ വിളിക്കാൻ നമ്പർ പോലും ഇല്ലതാനും ...

" നിനക്ക് അപ്പോൾ നാണം ഒന്നും വന്നില്ലെടീ ..."

" ഓ ... എന്നതിനാ നാണം ... ജീവിതം ഒന്നേ ഉള്ളൂ .. അതങ്ങ് അടിച്ചുപൊളിക്കുക ... അത്ര തന്നെ പിന്നെപിള്ളേരായതു കൊണ്ട് അവന്മാർക്ക് പിന്നെ നമ്മളായിരിക്കും ലോകം ....