Chapter Title : പതിവ്രതയുടെ മകൻ [റാസ്പുട്ടിൻ]

ആ യാത്ര. കിടപ്പറയിലെത്തിയ അവൾ റഷീദിനെ കിടക്കയിലേക്കു തള്ളിയിട്ടു. കാമച്ചൂടിൽ തിളച്ചു നിന്നിരുന്ന മാധവി മുൻവാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്യാനും ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതിലടക്കാനും മറന്നു.

മലർന്നു കിടക്കുന്ന റഷീദിന്റെ അരികിൽ മാധവി ചേർന്നു കിടന്നു. അവൾ റഷീദിന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമക്കാടുകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട്  പറഞ്ഞു. "റഷീദ് പതിനെട്ടു വർഷമായി എന്റെ വികാരങ്ങളെ അടക്കി വെച്ചിരുന്നതാണ്. അതിനെ ഉണർത്തിയത് നീയാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ വികാരഗ്നി ശമിപ്പിക്കേണ്ടതും നീ തന്നെയാണ്."

അതുകേട്ട് റഷീദ് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവളുടെ മുലകളെ തഴുകാൻ തുടങ്ങി. ത്രസിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകൾ പിടിച്ചു തിരുമിയപ്പോൾ മാധവിയുടെ രതിപുഷ്പത്തിൽ നിന്നും തേൻ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. റഷീദ്, മാധവിയുടെ തുടുത്ത കവിളുകളിൽ. ഉമ്മ വെച്ചു. നാവുകൊണ്ട് കവിളുകളിലും കഴുത്തിലും നക്കി. അയാളുടെ നാവ് അവിടെ നിന്നും മുലത്തടങ്ങളിൽ എത്തി. മുലക്കണ്ണുകളുടെ ചുറ്റും നാവിട്ട് ഉഴിഞ്ഞു. അതു ഉറിഞ്ചി വലിച്ചപ്പോൾ മാധവിയുടെ മാറിടം മുകളിലേക്കുയർന്നു. സ്ഹാീീ.. മുളക് കടിച്ചതുപോലെ അവൾ സീൽക്കാരം ഉതിർത്തു. അയാൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കൊഴുത്ത നഗ്നതയെ തലോടി.

"റഷീദ് മതി.. എനിക്ക് ,അല്ല എന്റെ പൂവിന് ദാഹിക്കുന്നു. പ്രിയനേ.. എന്നിലേക്ക് വരൂ.. എന്റേയും എന്റെ പൂവിന്റേയും ദാഹം ശമിപ്പിക്കൂ." മാധവി കാതരയായി മൊഴിഞ്ഞു.

റഷീദ് അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കി. നാൽപ്പതിനു മേൽ പ്രായമുളളതെങ്കിലും മദാലസയാണവൾ. ചുണ്ടുകൾ വിറകൊള്ളുന്നു. അവളുടെ മുലകൾ തീവ്രമായ ശ്വാസഗതിക്കനുസരിച്ച് ഉയർന്നു താഴുന്നു. മുലഞെട്ടുകൾ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്നു. അരക്കെട്ട് കാമച്ചൂടിൽ വിറയ്ക്കുന്നു.

റഷീദ് അവളുടെ കൊഴുത്ത മാംസളതയിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു വീണു. മാധവി തന്റെ തുടകൾ വിടർത്തി വച്ചു. പൂടകൾ വകഞ്ഞു