Chapter Title : പതിവ്രതയുടെ മകൻ [റാസ്പുട്ടിൻ]

മാറ്റി റഷീദ് തന്റെ കടകോൽ അവളുടെ പൂവിൽ ചേർത്ത് വെച്ചു.

"റഷീദ് , പതുക്കെ വേണം. ഒരുപാട് നാളുകളായി അവിടെയൊരു സാധനം കയറിയിട്ട്." മാധവി റഷീദിനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി.

"അറിയാം. ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം." റഷീദ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

റഷീദിന്റെ കടകോൽ അവളുടെ പൂവിലൂടെ ഇറുകിക്കയറിയപ്പോൾ അവളൊന്നു പിടഞ്ഞു. "പതുക്കെ "

"വേദനയുണ്ടോ? "

"പിന്നെ?"

റഷീദ് പതുക്കെ ഒന്നു തള്ളി. അയാളുടെ വലിയ കടകോൽ പകുതി അകത്തായി.  മാധവി വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും വെള്ളം വന്നു. റഷീദ് തന്റെ മുട്ട പുറത്തെടുത്ത് പകരം രണ്ടു വിരലുകൾ അകത്തു കയറ്റി തിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പൂവിന്റെ ദ്വാരം അല്പം ലൂസായി എന്നു തോന്നിയ റഷീദ് കോൽ  വീണ്ടും പൂവിൽ തിരുകി. ചന്തിയുയർത്തി ശക്തിയോടെ ഒരു തള്ളു തള്ളി.

"ഓ. വ്.. അമ്മേ... " വേദന സഹിക്കാനാവാതെ മാധവി ചീറി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

"കരയാതെ, കരയാതെ.. " റഷീദ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "വേദന ഇപ്പോൾ മാറും. പൂവിന്റെ ദാഹം തീരണ്ടേ."

അയാളുടെ കടകോൽ മാധവിയുടെ പൂവിൽ പൂർണ്ണമായും കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മാധവിയുടെ പൂവിലെ മസിലുകൾ സാവധാനം അയഞ്ഞു തുടങ്ങി. പൂവിൽ നിന്നുമൂറിയ തേൻ റഷീദിന്റെ മുട്ടയെ പൊതിഞ്ഞു. അതോടെ തന്റെ സമയമായി എന്നു റഷീദിനു മനസ്സിലായി. റഷീദിന്റെ കടകോൽ മാധവിയുടെ പൂവിൽ പാലു കടയാൻ തുടങ്ങി.

കിടക്ക കിടന്നു കുലുങ്ങി. രണ്ടു പേരുടേയും ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വർധിച്ചു.

"എന്റെ ഭഗവാനേ.. എത്രയോ കാലമായി ഇങ്ങനെ ഒരു... ഹാ... " മാധവി പുലമ്പി.  "റഷീദ്.. പ്ലീസ് നിർത്താതെ അടിച്ചു താ.."മാധവിയുടെ