Chapter Title : പത്മജാ ദേവി അന്തർജ്ജനം [കൊമ്പൻ]

അങ്ങനെ പെണ്ണുകാണലും ആരംഭിച്ചു.

ഒരൊ ദിവസവും, അമ്മയുടെ കൂട്ടുകാരികൾ കൊടുക്കുന്ന ഫോട്ടോസ് കാണിക്കും ചിലരെയൊക്കെ ഞാൻ വേഷം കെട്ടി കാണാനും ചെന്നു. പക്ഷെ എനിക്കെങ്ങും ആരെയും ഇഷ്ടമായില്ല.

പക്ഷെ ഞാനതൊക്കെ ഒരു തമാശയായിട്ടേ എടുത്തിരുന്നുള്ളു ആ ദിവസ വരെ! ബൈക്കിൽ നിന്നും അമ്മയിറങ്ങി എന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.

“അമ്മെ നിക്ക്! ഞാൻ പറയട്ടെ!”

അമ്മയുടെ പിറകെ ചെന്നെങ്കിലും; അമ്മ മുറിയിൽ കയറിവതിലടച്ചു.

“അമ്മെ വാതിൽ തുറക്കമ്മെ!!!” ഞാൻ ശ്കതിയായി വാതിൽ കൊട്ടികൊണ്ടലറി. അയൂലൂക്കകാര് കെട്ടുകാണണം. അമ്മ തുറന്നില്ല, ഞാമ്പിന്നെയും കതകിൽ രണ്ടടി അടിച്ചു.

“എന്താടാ?” കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി അമ്മ നനഞ്ഞ കവിളുതുടച്ചു.

“അമ്മെ!! ഞാ..” നല്ലപോലെ കരഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ കൈനീട്ടി തുടച്ചതും അമ്മയുടെ നിറമുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു.

“ഇത്രേം പെങ്കുട്യോളെ അമ്മ കാണിച്ചിട്ടും നീ ഒരാളെയും ഇഷ്ടമായില്ല പറഞ്ഞാ”

“എനിക്ക് പ്രേമിച്ചു കെട്ടിയാൽ മതി…ഇങ്ങനെ ഒന്നും എനിക്ക് ശെരിയാവില്ല.”

“എങ്കിൽ പിന്നെ നിനക്ക് പ്രേമിച്ചൂടെ ആരെയെങ്കിലും അമ്മയെതിനെന്തെങ്കിലും എതിര് പറയുമോ”

“അത്.”

“ആട്ടെ, എന്റെ ചെക്കൻ ആരെയെങ്കിലും കണ്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നിട്ട് പറ?”

“ഉം!!!” ഞാൻ തല താഴ്ത്തി.

“ഞ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”

“ഉം”

“ഹാ പറയെടാ ചെക്കാ” അമ്മയെന്റെ ചന്തിയിൽ നല്ലൊരു നുള്ളു തന്നു.

“ഇന്ന് നീ ബസ്റ്റോപ്പിൽ നോക്കുന്നത് കണ്ടല്ലോ, എന്തോ കൈകൊണ്ട് ഒരു കുട്ടിയോട് പറയുന്നത് അവളാണോ?”

“ഉഹും അതെന്റെ കോളേജ് മേറ്റ് ആഹ്”

“എങ്കിൽ പിന്നെ ആരാ പറ…”

ഞാൻ അമ്മയെ കൈകൊണ്ട് കെട്ടിപിടിച്ചത് വിട്ടുമാറികൊണ്ട് ആ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി. അത് രണ്ടും പിടയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അമ്മയെ തിരിച്ചു കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ തോളിൽ മുഖം ചേർത്തു…

“ഈ പെൺകുട്ടി…..!!!!!”

എന്താണ് പറയണ്ടെതെനറിയാതെ.അമ്മ ഒരു നിമിഷം കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. ഉള്ളിലെ സന്തോഷവും വിഷമവും ആകാംഷയുമെല്ലാം കൂടെ പുറത്തേക്ക് ഈ രൂപത്തിൽ വന്നതായിരിക്കണം, പാവം. ആ വിടർന്ന റോസ് ചുണ്ടു കണ്ടാൽ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നുന്നണ്ട്, നീ തന്നെ എനിക്കത് തരുന്ന ദിവസം വരുമെന്റെ പെണ്ണെ.

“അയ്യോ!!! അമ്മെ...ഞാനെന്തേലും തെറ്റായിട്ട് പറഞ്ഞോ.. സോറി അമ്മ. പ്ലീസ്….”

അമ്മയെ ചുറ്റിപിടിച്ച എന്റെ