Chapter Title : പത്മജാ ദേവി അന്തർജ്ജനം [കൊമ്പൻ]

കഴിക്കാൻ നോക്ക് എന്റെ ചെക്കാ, ഇതൊക്കെ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ വേറേ ആർക്കാ ഞാൻ?!! അയ്യോ നേരമായി.” ചുവരിലെ വാച്ചിലേക്കൊന്നു നോക്കുമ്പോ മുലകളൊന്നു ചെറുങ്ങനെ തുളുമ്പുകയും ചെയ്തു.

മനസ്സിൽ ചിരി വീണ്ടുമേത്തി. അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയായി തന്നെ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു. പ്ലെയ്റ്റിൽ തന്നെ മിഴികൾ നട്ട്, നുള്ളിയെടുത്ത ദോശ സാമ്പാറിൽ മുക്കി കഴിക്കുമ്പോൾ ദോശച്ചട്ടിയിൽ മാവ് കോരിയൊഴിക്കുന്നതിന്റെ സീൽക്കാരശബ്ദം കാതുകളിൽ പിന്നെയും പതിഞ്ഞു. “മതി, ഇനിയും കഴിക്കാൻ വയ്യ അമ്മെ.”

“ദാ… ഇതും കൂടി മാത്രം.”

ഞാനിപ്പോഴും ആ പഴയ സ്കൂൾ കുട്ടി തന്നെയാണെന്നാണ് അമ്മയുടെ വിചാരം. ചൂടുചായ രുചിയോടെ നുണഞ്ഞിറക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അമ്മെ, ഇതെങ്ങനെ ഇത്ര നേരത്തെ എണീക്കുന്നു?”

കണ്ണുകൾ പൂട്ടി അർത്ഥവത്തായ തല വെട്ടലോടെയുള്ള ഒരു ചിരി മാത്രം മറുപടി. കൈപ്പത്തി ഉയർത്തി ഉറക്കത്തെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും തുടച്ചു നീക്കുന്ന അമ്മയോടായി ഞാൻ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇനി പോയി കിടന്നുറങ്ങ്.”

“ഉം… “ മൂളൽ. “കിടക്കാം” എന്ന വെറും വാക്ക്.

എനിക്കറിയാം ഞാൻ ഡൈനിങ്ങ് റൂമിൽ നിന്നും പോയി പാത്രങ്ങൾ കൂടി മാറ്റിയ ശേഷം മാത്രമേ അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്നും മാറുകയുള്ളൂ എന്ന്. ബാഗ് എടുത്തു പുറത്തേക്കുള്ള വാതിലിനരികിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്നും അടുക്കലേക്കു വരുന്ന അമ്മയെ കണ്ടു.

“അമ്മയിനിയും കിടന്നില്ലേ.?”

“നീ ഇറങ്ങിയിട്ടാവാമെന്നു വച്ചു.” അമ്മ തൊടുത്ത നോട്ടങ്ങളിൽ പ്രണയം നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ഞാനിറങ്ങുകയാണ്. പോയി കിടക്ക്.”

“ഉം..” വീണ്ടും മൂളൽ. പിന്നെ ഒരു ചോദ്യം.

“സമയത്തിനു കഴിക്കാതെയിരിക്കരുത്, പിന്നെ പറഞ്ഞ കാര്യം മറക്കണ്ട.”

“എന്താണ്?” ഞാൻ അജ്ഞത നടിച്ചു.

ഇരുകരങ്ങൾ