Chapter Title : പട്ടുനൂൽ പ്രേമം [കൊമ്പൻ]

വരൾച്ചയിലെങ്ങോ പാതി മുറിഞ്ഞ റോസാപ്പൂ ചെടിയിൽ മുകുളങ്ങൾ തളിരിടുന്നത് ഞാൻ അനുഭവിച്ചു. നാണത്തോടെ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് സ്വയമെന്റെ അഴകിനെ വിലയിരുത്തുന്ന നേരം, അനുരാഗമെന്ന നോവ് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മഷിപോലെ വീണു പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അനുമോൾ വീടെത്തിയ ഉടനെ, ഞാനീകാര്യം പറഞ്ഞതും അവളും വേഗമൊരുങ്ങി. രണ്ടാളും കൂടെ താഴെ അമീറിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തു നിൽക്കുന്ന നേരം അവനും ജീൻസ് പാന്റും ഫുൾ സ്ലീവ് ഷർട്ടും ധരിച്ചു എത്തി.

“അമീറിക്കാ, HACKNEY GELATO ആണോ ഷോപ്”

“അതേല്ലോ!”

“ഞാൻ സ്‌കൂളന്ന് വരുമ്പോ കണ്ടിരുന്നു, നല്ല തിരക്കാ അവിടെ”

“നമ്മൾ സ്‌പെഷ്യൽ ഗെസ്റ് അല്ലെ….” എന്നെ നോക്കിയത് അമീർ പറയുന്ന നേരം ഞാനുമൊരു നിമിഷം അവനെന്താണ് ഉദ്ദേശതിച്ചതെന്നു മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“പോകാം!!!” അമീർ എന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു. അനുമോൾ എന്റെ കൈപിടിച്ച് നടക്കുന്ന നേരം, ഇടയ്ക്കിടെ അമീറിനെ ഞാനും നോക്കി.

അനുമോൾ ആയിരുന്നു ഓട്ടോയിൽ അറ്റത് ഇരുന്നത്, ഞാനും അമീറും തോളോട് തേൾ ചേർന്നിട്ടും. അവന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും വരുന്ന മണം ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ മൂക്കിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. താസിപ്പിക്കുന്ന പുരുഷഗന്ധം! ഞാനെങ്ങനെയാണ് ഇത്ര പെട്ടന്ന് മാറുന്നതെന്ന് ഓർത്തു, എനിക്ക് പോലും കൃത്യമായി തിട്ടമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇടയ്ക്കിടെ അമീറിന്റെ കൈകൾ എന്റെ കൈകളെ തൊടുമ്പോ ഞാൻ ഷോക്കേറ്റ പോലെ ഞെട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിലും കൈകൾ പിന്നോട്ട് വലിച്ചതേയില്ല. അവനെന്റെ കൈകളെ ഇറുകെ പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലെന്നു പോലും ഞാൻഒരുനിമിഷം ആഗ്രഹിച്ചു. ഷോപ് എത്തിയതും നല്ല തിരക്കുള്ളത് എനിക്ക് മടുപ്പ് തോന്നിച്ചു. പക്ഷെ അമീർ കഥയുധമെയെ ഫോൺ ചെയ്തു സംസാരിച്ച ശേഷം അകത്തേക്ക് നടന്നതും പ്രീമിയം കസ്റ്റമേഴ്സ് നു ഇരിക്കാനുള്ള പ്രത്യേകമായ കസേരയിൽ ഞങ്ങൾ മൂവരുമിരുന്നു. അനുമോളുടെ മുഖത്ത് നല്ല എക്സൈറ്റ്മെന്റ് ഉണ്ട്. ഞാനവളെയും കൂട്ടി വല്ലപ്പഴും മാത്രമേ പുറത്തു പോകാറുള്ളൂ. അതും എന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെയോ ബർത്ത് ടെയ്ക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ എക്‌സാമിന്‌ ശേഷം.

പലതരം Sorbet കളുടെ കലവറ തന്നെയായിരുന്നു ആ ഷോപ് മൂന്നാലു വരൈറ്റി ഞാനും കഴിച്ചു. ആ സമയം അമീർ എന്റെ ദേഹത്തോട് ചേർന്നായിരുന്നു ഇരുന്നത്. എ സി ഉള്ള മുറിയിൽ കുഷ്യൻ ഇട്ട ചെയറിൽ മനസുകൊണ്ട് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമുള്ള ചെക്കന്റെയൊപ്പം ഐസ് ക്രീം കഴിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം അങ്ങനെ വിവാഹത്തിന് ശേഷം ഒരു മകളും ഉണ്ടായ ശേഷം ഞാൻ അനുഭവിച്ചു.

ഇടക്ക് അനുമോൾ തന്നെ Sorbet എടുക്കാനായി പോയ നേരം, അമീർ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു. “ഇഷ്ടായോ…?” “ഇഷ്ടാണ്.”