Chapter Title : പട്ടുനൂൽ പ്രേമം [കൊമ്പൻ]

പോലെ ഉള്ളവർ എത്രയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടാകും എന്നൊരു ചിന്ത വേണ്ടേ?

ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ കിടന്നതും, അനുമോൾ എന്റെ അടുത്ത് ചേർന്നുകിടന്നു, അവളുടെ കാലുകൾ എന്റെ കാലിന്റെമേലെ ഇട്ടുകൊണ്ട് എന്റെ മുഖം തിരിച്ചു.

“സോറി അമ്മെ! ഇനി ചെയ്യില്ല, സോറി…” അനുമോളുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ അവളുടെ മുഖം തിരിച്ചു ഒന്ന് മുത്തി. “പഠിക്ക്!” “ഉഹും അമ്മയുടെ കൂടെ കിടക്കണം.” വാട്സാപ്പിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ തുടരെ വരുന്ന നേരം, ബെഡിൽ കമിഴ്ത്തി വെച്ചിരുന്ന മൊബൈൽ എടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

“അനുമോൾ എന്താ ഒച്ച വെക്കുന്നത് ഇവിടെ കേൾക്കാമല്ലോ.”

“അയ്യോ, കേട്ടാരുന്നോ?”

“ഞാൻ സ്റ്റെപ്പിലാണ്!”

“ഉം ശെരി. ചായ കുടിച്ചോ?”

“ഇല്ല ഇട്ടു തരുമോ?”

“വേണോ?”

“ഹേ വേണ്ട ചായ ഒന്നും പതിവില്ല.”

ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ചായപ്പാത്രം അടുപ്പിലേക്ക് വെച്ച് പാൽ തിളപ്പിച്ചു. ഫോൺ എടുത്തു തിരിച്ചു അയച്ചു.

“ഫൈനൽ ഇയർ അല്ലെ എപ്പോഴാ എക്സാം?”

“അടുത്ത മാസം!”

“എന്നിട്ടാണോ ട്രിപ്പ് എന്നും പറഞ്ഞിട്ട്.”

“ഇപ്പൊ സ്റ്റഡി ലീവ് ആണ് വസു...”

“വസു.. ന്നോ?”

“വസുധ യെ അങ്ങനെയല്ലേ എല്ലായിടത്തും വിളിക്കുക?”

“അതെനിക്കറിയില്ല, നീയെന്നെ വസുധ ചേച്ചി എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി.”

“ശെരി! അതിനു വേണ്ടി ഇനി മുഖം വീർപ്പിക്കണ്ട.”

പാൽ തിളച്ചതും ചായപ്പൊടി ഇട്ടു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു. രണ്ടു സ്പൂൺ പഞ്ചസാരയുമിട്ടു പതപ്പിച്ചു ആറ്റിയെടുത്തശേഷം ചില്ലു ഗ്ലാസിൽ ചായയുമായി ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നും താഴേക്കിറങ്ങി.

അമീർ മുകളിലേക്ക് കയറുന്ന സ്റ്റെപ്പിൽ ഇരിപ്പായിരുന്നു.

“എടാ …”

“ഇതെന്താ ചായയോ, ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ. വേണ്ടാന്ന്.”

“കുടിക്കെടാ ചെക്കാ.”

ചായ