Chapter Title : പേയിങ് ഗസ്റ്റ് [Kitozaaki]

കറുത്ത ആകാശത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ഉണ്ടായ ആ വലിയ ശബ്ദം വില്ലയിലാകെ മുഴങ്ങി കേട്ടു.

ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി ഉണർന്നു. വന്യമായ ആ ലഹരിയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് ബാഹ്യലോകത്തേക്ക് വന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം വേർപെട്ടു മാറി. ആ നിമിഷം ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കനത്ത കുറ്റബോധവും ഭയവും ഇരച്ചുകയറി. തങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന തെറ്റിന്റെ ആഴം പാറുവിന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി. വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയോടെയും കുറ്റബോധത്തോടെയും എന്നെ ഒന്നു നോക്കി അവൾ പൂളിൽ നിന്നും കരയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ശരീരവുമായി, ആ ഇരുട്ടിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വില്ലയുടെ അകത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി.

പൂളിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഞാൻ വീണ്ടും ഒറ്റയ്ക്കായി. പുറത്ത് മഴ ശക്തി പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഭാരവുമായി ഞാൻ ആ ജലാശയത്തിൽ നിശ്ചലനായി നിന്നു.

ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഇടിമിന്നലിന്റെയും കുറ്റബോധത്തിന്റെയും രാത്രിക്ക് ശേഷം പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വില്ല ഉണർന്നത് വല്ലാത്തൊരു നിശ്ശബ്ദതയിലേക്കായിരുന്നു. തലേദിവസത്തെ ഉഷ്ണവും വന്യതയും മാറി, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നേർത്തൊരു കുളിരും മൂടലുമുണ്ടായിരുന്നു.

പതിവുപോലെ ഞാൻ താഴെ അടുക്കളയിൽ എനിക്കായി ഒരു കപ്പ് ബ്ലാക്ക് കോഫി തയ്യാറാക്കി, ആ വലിയ ഫ്രഞ്ച് ജനാലയ്ക്കരികിൽ വന്ന് കടലിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. പക്ഷേ, ഇന്നലത്തെപ്പോലെയല്ല, എന്റെ ഉള്ളിൽ കടലിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഇരമ്പലായിരുന്നു. എന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിലെ കോഫി കപ്പിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. പാറുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും, ആ മാറിടത്തിന്റെ സ്പർശനവും, ഒടുവിൽ അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയ ആ മുഖവും എന്റെ കൺമുന്നിൽ നിന്നും മായുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പതുക്കെ പടവുകൾ ഇറങ്ങി പാറു