Chapter Title : പേയിങ് ഗസ്റ്റ് [Kitozaaki]

താഴേക്ക് വരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവൾ സാധാരണയായി ധരിക്കാറുള്ള കറുത്ത ബോഡിഫിറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് പകരം, ഇന്ന് വളരെ ലളിതമായ ഒരു മാന്യമായ ചുരിദാറായിരുന്നു വേഷം. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തളർന്നിരുന്നു, കരഞ്ഞു കലങ്ങിയതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കണ്ണുകളിൽ നോക്കാൻ വല്ലാതെ മടിച്ചു. ഒരു അപരിചിതത്വം വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ മതിൽ കെട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

"ഗുഡ് മോർണിംഗ് പാറു... ചായ റെഡിയാണ്," മേശപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്, മുഖം പൂർണ്ണമായി ഉയർത്താതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

അവൾ പതുക്കെ വന്ന് ആ ചായക്കപ്പ് കയ്യിലെടുത്തു. കപ്പിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ചൂടുള്ള പുകയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു. കുറച്ചു നിമിഷത്തെ ആ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം അവൾ പതുക്കെ എന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

"സാം..." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേർത്ത വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. "ഇന്നലെ രാത്രി... ഞാൻ അങ്ങനെ ഓടിപ്പോയത്..."

"സാരമില്ല പാറു," ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ്, അവളുടെ തളർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "നീ കുറ്റബോധം കൊണ്ടു നീറേണ്ട കാര്യമില്ല. തെറ്റ് എന്റെ ഭാഗത്താണ്. നീ വല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയിലായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം. ഒരു സുഹൃത്തെന്ന നിലയിൽ ഞാൻ നിന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്. പക്ഷേ, വികാരങ്ങളുടെ ഒഴുക്കിൽ എനിക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഐ ആം സോറി."

പാറു ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. എന്നിട്ട് എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ വിരൽ തൊട്ടു. ഇന്നലത്തെ ആ വന്യമായ സ്പർശനമല്ലായിരുന്നു അത്, മറിച്ച് ഒരു ആശ്വാസത്തിന്റെ, തിരിച്ചറിവിന്റെ സ്പർശനമായിരുന്നു.

"സാം, നീ ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ടതില്ല," അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. "ചെന്നൈയിലെ ആ ശൂന്യതയിൽ നിന്നും