Chapter Title : പീലികാവ് [Akrooz]

വിലാസിനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആണ്.എന്നാൽ തന്റെ മോൾ നല്ല രീതിയിൽ ആവണമെ എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. "അമ്മയെ പോലെ ആകുവാൻ എന്റെ മോള് പഠിക്കരുത്.അച്ഛൻ അല്ലാതെ മറ്റു പല പുരുഷന്മാരും അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ ഇണചേരുന്നത് എന്റെ മോള് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.ആ പൂതി എന്റെ മോൾക്കും ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ദേ സത്യായിട്ടും മോൾടെ അമ്മ ജീവൻ ഒടുക്കും." തൊഴുത് കാവിനു ചുറ്റും വലം വെക്കുമ്പോൾ വിലാസിനി പറഞ്ഞു. അമ്മയിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ അംബിക മിണ്ടാതെ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും നേരം ഇരുട്ടിയിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ പീലികാവിന്റെ ചുറ്റിലും സോപാനത്തിലും ചിരാതിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തിയിരുന്ന ദീപങ്ങൾ കാണാൻ തന്നെ നല്ലൊരു ഐശ്വര്യം ആയിരുന്നു. നേരം ഒട്ടും വൈകാതെ കാവിന്റെ അരികിൽ ഉള്ള പുരയിൽ നിന്ന് തെയ്യം കെട്ടി നാണു ആയിരകണക്കിന് ഭക്തരെ സാക്ഷിയാക്കി പാടത്ത് കൂടി നടന്ന് പീലികാവിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. "എന്റെ ദേവി കുറച്ചു മുന്നേ താൻ സംസാരിച്ചിരുന്ന ആള് തന്നെ ആണോ ഇത്.". മുഖത്ത് മുഴുവൻ ചുവന്ന പൊടി തേച് കണ്മഷി കൊണ്ട് കണ്ണ് എഴുതി കണ്ണിന് ചുറ്റും വെള്ള പുള്ളികൾ തൊട്ട് സുന്ദരമായ വേഷം.സാക്ഷാൽ ദേവി വന്നു നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നി അംബികക്ക്. നാണുവിനെ കണ്ട് ചോദ്യ രൂപത്തിൽ നിന്നിരുന്ന എല്ലാവരും തെയ്യം കെട്ടി കാവിന് മുന്നിൽ നിന്ന നാണുവിനെ കണ്ടതും തൊഴുതു പോയി. "എന്തൊരു ഭംഗി ആണ് ഈശ്വര ഇപ്പൊ ഇയാളെ കാണാൻ." അംബികയുടെ നോട്ടം നാണുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ആയിരുന്നു. നാണുവിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന പാലു ആശാൻ രണ്ടു തിരി കൂട്ടിപിടിച് കാവിന്റെ ചവിട്ടു പടി കയറി ഉള്ളിൽ ചെന്ന് ദേവിക്ക് മുന്നിൽ കത്തിച്ചു വെച്ച വിളക്കിൽ നിന്ന് തിരി കത്തിച് ചവിട്ടു പടി ഇറങ്ങി വന്ന് നാണുവിന് മുന്നിൽ തന്നെ നിന്നു. കത്തിച്ച തിരി നാണുവിന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തതും നാണുവിന് അടുത്ത് നിന്ന ചെണ്ടക്കാർ കൊട്ടാൻ തുടങ്ങി. നാണു ഒന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച് കത്തിച്ച തിരി വായ തുറന്ന് വായിലേക്ക് ഇട്ടു. പിന്നെ കൊട്ടിന്റെ താളത്തിൽ കാവിന് ചുറ്റും കളിക്കുവാനും തുടങ്ങി. നാണുവിൽ തന്നെ മുഴുകി നിൽക്കുവായിരുന്നു