Chapter Title : പീലികാവ് [Akrooz]

സാരി ഉടുത്താൽ സാക്ഷാൽ ദേവിയെ പോലെ അഴക് ഉള്ളവൾ.ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന അഴകാ.അമ്മയെ പോലെ അല്ലെ ഞാനും നോക്കിക്കേ.." അംബിക സാരി തുമ്പ് മടക്കി കുത്തി ഇടുപ്പിൽ രണ്ടു കൈ കുത്തി കൊണ്ട് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. "എന്റെ അമ്മയുടെ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ കാണുന്ന ഈ വയറും പുക്കിളും.ദേ ഞാൻ വയറ് കാണിചാട്ടോ ഉടുത്തേക്ക്ന്നെ അമ്മേ.അ അമ്മയുടെ ശരീരവും വയറും നോക്കി എത്ര പുരുഷന്മാര നിൽക്കുന്നെ.നമ്മുടെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന എലാരും അമ്മയെ നോക്കി ആസ്വാദിക്കുന്നവരാ..." "അച്ഛൻ അല്ലാതെ മറ്റു പുരുഷന്മാർ അമ്മയെ നോക്കുമ്പോ അമ്മയും അതിൽ സന്തോഷം കാണുന്നുണ്ട്.ആ ഒരു സന്തോഷവും വികാരവും അമ്മയുടെ മോൾ ആയ എനിക്കും ഉണ്ട്." "എന്റെ ദേവി...നീ ഇങ്ങ് വന്നെ..." വിലാസിനി അംബികയുടെ കൈ പിടിച്ച് കാവിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

കാര്യം എന്തൊക്ക ആയാലും ആരുടെ കൂടെ വേണമെങ്കിലും ശരീരം പങ്കിടാൻ വിലാസിനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആണ്.എന്നാൽ തന്റെ മോൾ നല്ല രീതിയിൽ ആവണമെ എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. "അമ്മയെ പോലെ ആകുവാൻ എന്റെ മോള് പഠിക്കരുത്.അച്ഛൻ അല്ലാതെ മറ്റു പല പുരുഷന്മാരും അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ ഇണചേരുന്നത് എന്റെ മോള് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.ആ പൂതി എന്റെ മോൾക്കും ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ദേ സത്യായിട്ടും മോൾടെ അമ്മ ജീവൻ ഒടുക്കും." തൊഴുത് കാവിനു ചുറ്റും വലം വെക്കുമ്പോൾ വിലാസിനി പറഞ്ഞു. അമ്മയിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ കേട്ടപ്പോൾ അംബിക മിണ്ടാതെ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും നേരം ഇരുട്ടിയിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ പീലികാവിന്റെ ചുറ്റിലും സോപാനത്തിലും ചിരാതിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തിയിരുന്ന ദീപങ്ങൾ കാണാൻ തന്നെ നല്ലൊരു ഐശ്വര്യം ആയിരുന്നു. നേരം ഒട്ടും