Chapter Title : പീലികാവ് [Akrooz]

അംബിക.അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന വിലാസിനി പുരയിലേക്ക് നടന്നു പോയതൊന്നും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. വിലാസിനി നടന്നു നടന്ന് ഏഴില്ലത്തിന്റെ പടിവാതിൽ തുറന്ന് പുരയിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി. വിലാസിനിയുടെ പുരയെ ഏഴില്ലം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആണ് അവിടത്തെ നാട്ടുകാർക്ക് അറിയൂ... വിലാസിനി നടന്ന് പുരയിലേക്ക് കയറുംബോൾ കണ്ണൻ നായർ വെള്ള മുണ്ടും തോളിൽ ഒരു തോർത്തും ഇട്ട് കാവിലേക്ക് തെയ്യം കാണുവാൻ പോകാൻ നിൽക്കുവായിരുന്നു. "അഹ്... നീ എന്താ നേരത്തെ ഇങ്ങ് പൊന്നോ...."

"ഹ്ഹ്മ്... വയ്യ തല വേദന എടുക്കും പോലെ.പിന്നെ പാലു അല്ല തെയ്യക്കാരൻ കണ്ട് നിൽക്കാൻ ഒരു രസോം ഇല്ല അപ്പൊ ഇങ്ങ് പോന്നൂ." "ന്നാ നീ കെടന്നോ ഞാൻ ഒന്ന് കാവിലേക്ക് പോവാ." അതും പറഞ്ഞ് കണ്ണൻ നായർ പുരയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി കാവിലേക്ക് നടന്നു. വിലാസിനി ഉമ്മറത്ത് കത്തിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ച്ചിമിണി വിളക്ക് ഊതി കെടുത്തി അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ ഒന്ന് ചാരി ഇട്ടു. തോളിൽ ഓറഞ്ച് ബ്ലൗസിന് കൂടി കുത്തിയിരുന്ന സൂചി പിന്ന് അഴിച്ച് സെറ്റ് സാരി അഴിക്കുവാൻ തുടങ്ങി വിലാസിനി.സാരി മുഴുവൻ അഴിച്ചു മാറ്റിയതും വെള്ള അടിപാവാടയും ഓറഞ്ച് ബ്ലൗസും ആയി വിലാസിനിയുടെ വേഷം. ഈ സമയം ചാരി ഇട്ടിരുന്ന വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറിയ കാളി തോർത്തിന്റെ രണ്ട് അറ്റവും പിടിച് തിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന വിലാസിനിയുടെ വയറിലേക്ക് ഇട്ട് വലിച് അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവളുടെ പിൻഭാഗം മുട്ടിച്ചു. "ഭയം വേണ്ട ന്റെ നായർ പെണ്ണെ.കാളി ആണ്." കാളിയുടെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്ന വിലാസിനിയുടെ ചെവിയിൽ പറയുമ്പോഴും കാവിൽ നിന്നുള്ള കൊട്ട് ചെറുതായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. "ഭയോ ന്നിക്കോ.ഇതാപ്പോ നന്നായെ ന്റെ കാളിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഇങ്ങനെ ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്തിനു ഭയക്കണം." വിലാസിനി അത് പറയുമ്പോഴും പിന്നിൽ നിന്ന കാളി അവളുടെ ഓറഞ്ച് ബ്ലൗസിന്റെ കൊളുത്ത് അഴിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും വിലാസിനി വയറിൽ നിന്ന് തോർത്ത്‌ മാറ്റി കാളിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "കാളി അത്താഴം വേണ്ടേ ഇയാൾക്ക്." "ഞാൻ മതിവരുവോളം എടുത്ത് കഴിച്ചോളാം ന്റെ നായർ പെണ്ണെ." കാളി അതും