Chapter Title : പേര് പോലെ സുന്ദരി

മുല
കൊടുക്കുന്നതും നോക്കി അവൻ
ഇരിക്കുമായിരുന്നു... "ആ കുട്ടീടെ ഒരു
ഭാഗ്യോട്ടോ" അവൻ ഇപ്പോഴും അവളോട്
പറയും.
"ഒന്ന് പോടാ... നീ അതിര് കടക്കുന്നുണ്ട്.
..ചെറിയ പയ്യനല്ലേ...സാരോല്ല..കണ്ടു
പൊക്കോട്ടെ എന്ന്
വിചാരിക്കുമ്പോ കൂടി പോകല്ലേ...
എനിക്ക് ചേട്ടനോട് പറയേണ്ടി വരും"
എന്ന് പറഞ്ഞു രമ്യ എല്ലാത്തിനും ഒരു
അതിർത്തി വച്ചു .
അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ, ഒരിക്കൽ രമ്യ
രാജേഷിന്റെ വീട്ടില് ഇരുന്നു
അവന്റെ അമ്മയോട് സാരിച്ചു
നേരം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
രാത്രി കനത്തപ്പോൾ വീട്ടിലേക്കു
ഇറങ്ങാൻ നേരം രാജേഷിന്റെ അമ്മ
രാജേഷിനോട് രമ്യയെ വീട്ടില് കൊണ്ട്
ചെന്നാക്കാൻ പറഞ്ഞു.
"ഡാ... രമ്യയെ വീട്ടില് ആക്കിയെച്ചു
വാടാ"
"വേണ്ടമ്മേ, അധികം ദൂരം ഇല്ലല്ലോ... ഈ
റബ്ബർ തോട്ടം കഴിഞ്ഞ പോരെ... ഞാൻ
ഓടി പോയികൊളാം " രമ്യ
രാജേഷിന്റെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
"വേണ്ട മോളെ... അവൻ കൊണ്ട്
ചെന്നാക്കും... മോള് ഒറ്റയ്ക്ക് പോണ്ട..."
അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു... അമ്മക്ക്
അറിയില്ലല്ലോ രാജേഷിന്റെ നോട്ടവും പെരുമാറ്റവും...
കാര്യം അതിര് കടന്നിട്ടില്ലെങ
്ങിലും അവൾക്കു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു.
കേട്ട പാതി കേള്ക്കാത്ത പാതി... രാജേഷ്
അമ്മ പറഞ്ഞ
പോലെ അനുസരണയോടെ ഇറങ്ങി അവളുടെ കൂടെ.
പിന്നെ രമ്യയും മിണ്ടിയില്ല...
"പോട്ടെ അമ്മെ" എന്ന് പറഞ്ഞു അവള്
നടന്നു.
രമ്യയുടെയും രാജേഷിന്റെയും വീടിന്റെ നടുക്ക്
ഒരു വലിയ റബ്ബർ തോട്ടം ഉണ്ട്.
ഇടയിലൂടെ ഉള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ രണ്ടു
വീടിന്റെയും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കാം.
പൊതു വഴി ഒന്നുമല്ല. അത് കൊണ്ട്
ആരും അതിലൂടേ നടപ്പും ഇല്ല... ഇവര് രണ്ടു
വീട്ടുകാരും അല്ലാതെ.
രണ്ടു പേരും