Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.1 [Malini Krishnan]
വേണ്ടി പോയി. ഇതേ സമയം തന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്ന പെണ്ണ് അവന് നേരെ ഒരു കുപ്പി വെള്ളം നീട്ടി. അവൻ അത് വാങ്ങി കുടിച്ചു.
ഈ പബ്ബിൽ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഇടാതെ വന്നത് അവൾ മാത്രം ആയിരുന്നു എന്ന അവൻ ശ്രേധിച്ചു. ബംഗിയോടെ പിരിച്ചു കെട്ടിയ മുടി, ചെറിയ രണ്ട് കണ്ണിന്ടെയും നടുവിൽ ചെറിയ ഒരു പൊട്ട്. പക്ഷെ കോളേജിൽ കുട്ടികൾ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പബ്ബിൽ ഇവളെ മാത്രം കണ്ട് പരിചയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഹൃതിക്കിന്. സീനിയർസിന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നു അവൾ ഇരിക്കുന്നത്, ഒരു പക്ഷെ സീനിയർ ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും കാണാത്തത് എന്നും കരുതി അവൻ അവിടെ നിന്നും പോയി.
പാർട്ടി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു... ഒരു ആഴ്ചക്ക് മെല്ലെ ലീവ് ഉണ്ട്, എല്ലാം വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഹൃതിക് മാത്രം പോയില്ല... അവനെ വീട്ടിലേക്ക് അമ്മ കൂറേ വിളിച്ചെങ്കിലും തിരക്കും, യാത്രയുടെയും പൈസ പറഞ്ഞ് അവൻ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരിക്കലും നാട്ടിലേക്ക് പോവാതെ എത്ര കാലം വേണമെങ്കിലും ഒളിച്ച് ഇരിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
(ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്ന ദിവസം)
(ഹിന്ദിയിലും ഇംഗ്ലീഷും ഒക്കെ ആയിട്ട് ആണ് ക്ലാസ് എടുകാർ, ഇവിടെ മലയാളത്തിൽ എഴുതാം)
ലോഹിതും സമീറും ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുന്നു, ഹൃതിക് കുറച്ച് അപ്പുറത് ആ പഞ്ചാബി കുട്ടിയുടെ കൂടെയും.
"ഇങ്ങനെ ആണ് അപ്പൊ നിങ്ങളുടെ സെക്കന്റ് ഇയർ മൊത്തത്തിൽ ഉണ്ടാവുക. ഫസ്റ്റ് 2 മാസം ക്ലാസ്, പിന്നെ ഇന്റേൺഷിപ് അത് കഴിഞ്ഞാ എക്സാം. നോട്ട് ഇന്റേൺഷിപ്പിന് പോയാൽ നിങ്ങളുടെ ഫൈനൽ ഇന്റർവ്യൂവിന് ഗുണം ചെയ്യും" ക്ലാസ് എടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന സർ പറഞ്ഞു. ഇതേ സമയം പിന്നിലൂടെ ഹൃതിക് ആരും കാണാതെ തന്ടെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് സീറ്റ് മാറുക ആയിരുന്നു.
"കുറച്ച് അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി ഇരിക്കട"
"എന്താണാവോ ഈ വഴി ഒക്കെ..." സമീർ അവനോട് ചോദിച്ചു.
"അവളുടെ കൊന്നയാടി കേട്ട് കേട്ട് തല ഒക്കെ... എടാ കുറച്ചും കൂടി നീങ്ങി ഇരിക്കട" ഹൃതിക് പറഞ്ഞു.
"അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി ഇരിക്കട കുട്ടി പിശാശ്ശെ..." സമീർ ലോഹിതനോട് പറഞ്ഞു. ഇത്
💬 Comments
View all comments