Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.2 [Malini Krishnan]
ജബ് കോയി സമസ്യ ആതേ ഹേ ഔർ ഉസ്സേ ഹാൽ കാരനെ കീ കോശിഷ് കിയെ ബിനാ ഷഹർ ഛോഡ് ധെത്ത ഹേ, തോ ഇസ്ക മറ്റ്ലാബ് യഹ് നഹി ഹേ കി വൊഹ് ഏക് മഹാൻ വ്യക്തി യാ മഹാൻ ഉദ്ധാരകർത്ത ഹേ. ടർ... സിർഫ് ഇസലിയെ ഹേ ക്യോങ്കി വൊഹ് കായർ ഹേ (ഇടക്ക് എപ്പോഴോ സര്ക്കസ് ഒക്കെ നടത്തുന്നത് ഒരു കുറച്ചിലായി എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് തോന്നി, ഇതിനെ'കാലും വലുതല്ല വേറെ ഒന്നും എന്ന് ബാബയും പറഞ്ഞു, എന്റെ ബാബയും അമ്മയും പിരിഞ്ഞു. ആരുടെ കൂടെ നിൽക്കണം എന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ട് നാട് വിട്ട് പോയ വിദ്യാഭ്യാസം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു പൊട്ടൻ ആണ് ഞാൻ.
ഒരു പ്രെശ്നം വരുമ്പോഴേക്കും അത് പരിഹരിക്കാൻ നിക്കാതെ എന്നെ പോലെ നാട് വിട്ട് പോവാൻ അങ്ങനെ വല്യ മനസ്സിന്റെ ഉടമയെ, വല്യ ത്യാഗിയോ ഒന്നും ആണ് എന്ന് അല്ല അർഥം. പേടി... വെറും പേടിതൊണ്ടൻ ആയത് കൊണ്ടാണ്)" അയാൾ മൂന്ന്പേരോടുമായി പറഞ്ഞു. ലോഹിതും സാമും കാര്യമായി ഇരുന്ന് കേട്ടു. ഹൃതിക്കിന് മാത്രം അയാൾ പറയുന്നത് എല്ലാം വല്ലാതെ കോലാൻ തുടങ്ങി.
"ഒന്നെകിൽ ബാബയുടെ കൂടെ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയുടെ കൂടെ നിൽക്കണം എന്ന ഒരു സാഹാചര്യം വന്നു. എനിക്ക് ബാബയുടെ കൂടെ നിൽക്കണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി. അവിടെ തന്നെ നിന്ന് അമ്മേയെ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും താല്പര്യങ്ങളും എല്ലാം പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാകുന്നതിന് പകരം... (H)" രാജ്വീർ തുടർന്നു. അയാൾ മൂന്ന്പേരുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, ഹൃതികിന്റെ മുഖത്ത് മാത്രം അവരിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭാവം കണ്ടപ്പോ രാജ്വീർ കുറച്ച് ഒക്കെ മനസ്സിലാക്കി എടുത്തു.
"അഹ്. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഇരികളെ, നിങ്ങൾ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ അങ്ങോട്ടേക്ക് തന്നെ ആണലോ പോവുന്നത്. പ്രേശ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് മാറുന്നത് അതിന് ഉള്ള പരിഹാരം അല്ല, നമ്മളാൽ ആവും വിധം അത് തീർക്കാൻ നോക്കുക...
നിങ്ങളെ ഞാൻ എന്റെ പഴഞ്ചൻ കഥാനക്കൽ പറഞ്ഞ് കൂടുതൽ വേരിപ്പികുനില്ല. ഈ ടെന്റിൽ കിടന്നോ, സൗകര്യങ്ങൾ
💬 Comments
View all comments