Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.6 [Malini Krishnan]

താമസ സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.

*********************************************************************************************************

നാട്ടിൽ...

ക്ഷീണിച്ച് തുടങ്ങി എങ്ങനെയോ ഉച്ച കഴിയും മുന്നേ ഹൃതിക് നാട്ടിൽ ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി. പരിചതമായി ആ പഴയ പാതയിലൂടെ അവൻ നടന്ന തളർന്നു, വിശാലമായ ആ വെയിലിന് കിഴെ, പഴയ ഓർമകൾ പുതിയ രീതിയിൽ തിരിച്ച് എത്തിയതും ഓർത്ത് അവൻ വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള യാത്ര തുടങ്ങി. അതിനായി അവൻ ഒരു ഓട്ടോയിക് നേരെ കൈകൾ നീട്ടി, മറുകൈ കൊണ്ട് ബാഗ് ശെരിയായി തോളിൽ ഇട്ടു. വൈകാതെ തന്നെ ആ യാത്രയും വീടിന്ടെ മുന്നിൽ അവസാനിച്ചു. മുറ്റത്ത് തന്നെ നിന്ന് അയൽവക്കകാരോട് സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ അമ്മ ഇവനെ കണ്ടതും അരികിലേക്ക് ഓടി വന്നു, പൈസയും കൊടുത്ത ശേഷം അവനും അങ്ങോട്ട് നടന്നു.

"എന്താ മോനെ പറയാതെ പെട്ടന് ഒരു വരവ്" അമ്മ ചോദിച്ചു.

"എത്ര ദിവസം ഉണ്ട് മോനെ ലീവ്" അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

"നമുക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കേറിയാലോ അമ്മെ..." മറ്റേ ചേച്ചിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട ഭാവം നടിക്കാതെ ഹൃതിക് ഉള്ളിലേക്ക് കേറി. അവന്ടെ അമ്മ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവന്ടെ കൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കേറി.

"എന്താ മോനെ എന്ത് പറ്റി"

"അമ്മെ ഞാൻ ജോലി രാജി വെച്ചു"

"എന്താ മോനെ ഈ പറയുന്നേ..." ഒരു അത്ഭുതത്തോട് കൂടി അവന്ടെ അമ്മ ചോദിച്ചു. പക്ഷെ പറഞ്ഞ് തീർക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവൻ സംസാരിച്ച് തുടങ്ങി.

"എനിക്ക്... എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല അമ്മെ. ഭയങ്കര സ്ട്രെസ്, ഒന്നും ശെരി ആവുന്നില്ല" ചെറുതായി കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. മകന്റെ കണ്ണുനീരിന് മുന്നിൽ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ ഇല്ലാതെ അമ്മ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി.

"മോൻ കരയല്ലേ... അതൊന്നും സാരമില്ല, നമുക്ക് ഇവിടെ തന്നെ എന്തെകിലും ജോലി കിട്ടും. മോൻ ഇരിക്ക് അമ്മ കഴിക്കാൻ എന്തേലും കഴിക്കാൻ എടുക്കാം" കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കൊണ്ട് അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നീട് അവന്റെ ചേട്ടനും അച്ഛനും വിളിച്ച് കാര്യം അന്വേഷിച്ചു, ആരോടും സത്യം പറയാതെ അവൻ സ്വയം നെയ്ത്ത് എടുത്ത ആ കഥ തന്നെ പറഞ്ഞു.

പിന്നീട് ഉള്ള