Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]

പറ ചേച്ചി, ഇന്നലെ പെട്ടന് അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ച് പോയി. പിന്നെ ഉള്ളിൽ കിടക്കുന്നത് നമ്മക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട ആൾ ആണ് കേട്ടോ നന്നായി നോക്കിക്കോണം" എന്നും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞാൻ നടന്നു.

"ഡാ നീ എന്നെ പണി പഠിപ്പികളെ" ചേച്ചി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാനും ചിരിച്ച് കൊണ്ട് നടന്ന് പോയി...

എല്ലാ ദിവസവും ഞാൻ അവിടെ പോവുമായിരുന്നു, റാഷികയുമായി ഞാൻ കൂടുതൽ കമ്പനി ആയി, കൂടെ എല്ലാവരും ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു കോളേജിൽ വെച്ച് പരിചയപെട്ടതിൽ നിന്നും വളരെ വ്യത്യാസം തോന്നി, കുറച്ചും കൂടി പക്വതയുള്ള പോലെ തോന്നി. അവിടുത്തെ നേഴ്സ് ഗ്രീഷ്മ ചേച്ചിയുമായി ഞാൻ നല്ല കമ്പനി ആയി, അവളുടെ അമ്മയും ആയിട്ടും.

അവളുടെ അച്ഛൻ സ്ഥലത് ഇല്ല, പക്ഷെ സ്ഥിരമായി വീഡിയോ കാൾ ചെയ്യും അവളെ, അങ്ങനെ ഒരു തവണ വീഡിയോ കാൾ ചെയ്തപ്പോ ഞാനും സംസാരിച്ചിരുന്നു. വീട്ടുകാർക് സ്നേഹം ഇല്ല എന്നൊക്കെ അവളുടെ വെറും തോന്നൽ മാത്രമായിരുന്നു, ചിലപ്പോ അവരുടെ ഈ സ്നേഹം കാരണം ആയിരിക്കും ഇവളിൽ ഈ വ്യതാസത്തിന് കാരണം. ഇവർക്ക് സമയ കുറവ് കാരണം കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല, ഇനി ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയാലും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയ മതി ഇവർ.

അങ്ങനെ 4-5 ദിവസത്തിന് ശേഷം ഞാൻ ഒരു വൈകുനേരം ഹോസ്പിറ്റലിലേക് പോയി, റൂമിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയതും ഞാൻ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു കരച്ചിൽ കേട്ടു...

"സാരമില്ല മോളെ, ഇത്ര ചെറിയ കാരണം കൊണ്ടൊക്കെ ഇങ്ങനെ കരയാൻ പാടുന്നുണ്ടോ" അവളുടെ അമ്മ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.