Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]

ഒന്നും ഇല്ല എന്നുള്ള രീതിയിൽ അവൾ തലയാട്ടി, പക്ഷെ മുഖം കണ്ടപ്പോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി, അവൾ സമ്മതിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം.

അങ്ങനെ പാതിരാത്രി ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. നടക്കാൻ ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് പോലെ തോന്നിയപ്പോ ഞാൻ സഹായിക്കാൻ പോയി.

"എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലടാ"

"ഹ്മ്മ്, കണ്ടാലും പറയും"

"സംശയം ഉണ്ടോ..." എന്നും ചോദിച്ച് അവൾ അവൾ ചുറ്റും നോക്കിയാ ശേഷം ലിഫ്റ്റ് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു.

"അവിടെ ആരാണ് ആദ്യം ഓടി ഏതാ എന്ന് നോക്കാം"

"ശെരി സമ്മതിച്ചു നീ ഓ.കെ ആണ് പോരെ, ഇതിന്ടെ ഒന്നും ആവിശ്യം ഇല്ല"

"എന്താടാ പേടി ആയിപോയോ" വീണ്ടും അവളുടെ വെല്ലുവിളി ടോണിൽ അവൾ ചോദിച്ചു. തർക്കിച്ച് ഇരുന്നിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാൻ ഓടാൻ റെഡി ആയി. ഓടുമ്പോൾ ഞാൻ വല്യ സ്പീഡിൽ ഒന്നും ആദ്യം ഓടിയില്ല, പക്ഷെ പെട്ടന് എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ആവേശത്തിൽ ഞാൻ ഒറ്റത്തിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടി, നീന്തലിലും തൊട്ടു, ഇതിൽ തോൽക്കരുത് എന്ന് ഒരു തോന്നൽ.

അവളെ പിന്നിലാക്കി ഞാൻ ലിഫ്റ്റിലേക്ക് ചാടി കേറി അതിന്ടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരെഒരു സ്വിച്ച് അമർത്തി. ആഹ്ലാദത്തിൽ കൈ ഉയർത്തി തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ ഞാൻ കണ്ടത് കാലും പിടിച്ച് അവിടെ ചാരി നിൽക്കുന്ന അവളെ ആണ്. അപ്പോഴേക്കും ലിഫ്റ്റിന്റെ ഡോർ അടഞ്ഞ് തുടങ്ങി ഇരുന്നു, സാധാരണ ലിഫ്റ്റ് പോലെ അടയാത്തെ ഇരിക്കാൻ വേറെ സ്വിച്ച് ഒന്നും ഇല്ല, ഡോറിൽ അടിച്ച് നോക്കി എന്ന് അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ചെയാൻ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല.

അവൾ അവിടെ ഒറ്റക് ഒരു ട്യൂബ് ലൈറ്റ് വെട്ടത്തിൽ നിന്നു. ഞാൻ ലിഫ്റ്റിൽ അടിച്ച ഒച്ച കേട്ടിട്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് പണിക്കാർ എന്നിട്ടു. അവർ ആദ്യം കണ്ട കാഴ്ച തന്നെ മുന്നിൽ ഒരു സുന്ദരി ഒറ്റക്ക് നില്കുന്നത് ആയിരുന്നു.

"ഡേയ് മച്ചാ, അംഗേ പാരട... എന്ന ഇന്ത നേരത്തിലെ ഇന്ത ഇടത്തിൽ ഒരു പൊന്ന്"