Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]

അമ്മ അവളോട് ചോദിച്ചു. അറിയില്ല എന്ന രീതിയിൽ അവൾ കൈ കൊണ്ട് കാണിച്ചു.

"പിന്നെ മോളെ, ആഷിക വന്ന് കഴിഞ്ഞ നേരെ ഒക്കെ സംസാരിക്കണം കേട്ടോ"

"അവളോട് നേരെ സംസാരിക്കാനോ, അതിനും നല്ലത്... ആഹ്, എന്നെ കൊണ്ട് അമ്മ വെറുതെ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയിപ്പിക്കരുത്. അവൾ അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന് എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു പറഞ്ഞത്, ഞാൻ വേണം എന്ന് വെച്ച് വണ്ടി കൊണ്ടുപോയി മറച്ച് ഇട്ടത് ആണ് പോലും, ഞാൻ ഒന്നും സംസാരിക്കില്ല" റാഷിക പറഞ്ഞു. ദേഷ്യം കാരണം അവളുടെ മുഖം എല്ലാം ചുവന്ന് തുടങ്ങി.

"നിന്നോട് ഞാൻ സംസാരിക്കുമോ എന്ന് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല, നീ അവൾ വന്ന സംസാരിക്കും അത്ര തന്നെ" അമ്മയും അവളോട് ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞ് നടന്ന പോയി. ഇനി അങ്ങോട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല...

(ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് കോളേജിൽ)

"നീ എന്തിനാ മോളെ ഇപ്പോഴും ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നേ" മീര ആഷികയോട് ചോദിച്ചു.

"ഇന്ന് എങ്ങാനും അവൻ വന്നാലോ"

"രണ്ട് മൂന്ന് ആഴ്ച ആയില്ലെടി... നിനക് പറയുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത്..." രമ്യ പറഞ്ഞ് തീരും മുന്നേ ആഷിക അവളെ തടങ്ങു.

"പ്രിയേ... നീ പറഞ്ഞത് ശെരി ആയിരുനേടി. ശേ... ഞാൻ വെറുതെ ഇതൊക്കെ സീരിയസ് ആയിട്ട് എടുത്തു ലെ" ആഷിക പറഞ്ഞു.

"ഡി ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞത് അല്ല"

"അവന് കുറച്ച് ഉദ്ദേശിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിന് വേണ്ടി എന്നെ ഉപയോഗിച്ചു, ഭാഗ്യത്തിന് വേറെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലലോ ലെ" കൈ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു.

അവളെ ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പികണം എന്ന് അറിയാതെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ അവൾക്ക് ചുറ്റും ഇരുന്നു.

"അന്ന് അവന്ടെ കൂടെ നിങ്ങൾ ഒരു വീട്ടിലേക്ക് പോയിലെ, ഒരു കുളത്തിലോ എന്തോ പോവാൻ, അവിടെ പോയ എന്തേലും അറിയാൻ പറ്റൂലെ" രമ്യ ചോദിച്ചു. എല്ലാരും ചെറിയ പ്രതീക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കി.

"എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് ഉള്ള വഴിയൊന്നും ഓർമയില്ല... എനിക്ക് ഇനി അവനെ കാണുകയും വേണ്ട... ഞാൻ പോവാൻ അമ്മ വരാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു"