Chapter Title : പെരിയാറിൻ തീരത്ത് [പഴഞ്ചൻ]

ശക്തമായ മുടിയിഴകൾ... ബേബിച്ചായൻ വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്ത സ്വർണ്ണമാല കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നു... കോളറില്ലാത്ത ഒരു ബനിയനും ത്രീഫോർത്തുമാണ് ഇപ്പോൾ അവൻ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്... സാമിന്റെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന സെലീന അവനെ വട്ടം പിടിച്ചു... അവളുടെ കുചകുംഭങ്ങൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നു... അവന്റെ ഇടത്തേ കവിളിനോട് തന്റെ കവിൾ ചേർത്ത് അവൾ കിന്നാരം പറഞ്ഞു... “ സോഫി പോയപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാണല്ലോ നിന്റെയീ വിഷമം... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് അവൾക്ക് പോകാതെ പറ്റുമോടാ... ” അവന്റെ ഇടതു കവിളിനോട് ചുണ്ടുരസിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു... “ എന്നാലും പോയപ്പോൾ എന്തോ പോലെ മമ്മീ... ” അവൻ തിരിഞ്ഞ് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... അപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നു... അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലായി നിന്ന സെലീന സാമിന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി... പാവം രണ്ടു പേരും നല്ല കൂട്ടായിരുന്നു... എപ്പോഴും അടീം തല്ലുമായിരുന്നെങ്കിലും എന്ത് രസമായിരുന്നു അവളുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ... സാമിന്റെ കൈകൾ അപ്പോൾ അവന്റെ മമ്മിയുടെ പുറത്ത് പരതി നടന്നു... സോഫിയെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്രമേൽ ദുഖം ഉണ്ടാകുവാനുള്ള കാരണം അവർ തമ്മിൽ ഒരു ചേച്ചി – അനിയൻ ബന്ധം മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്... അവനെന്ത് കാര്യം വേണമെങ്കിലും ചേച്ചിയോട് തുറന്ന് പറയാമായിരുന്നു... അത്രയ്ക്ക് നല്ല കൂട്ടുകാരായിരുന്നു അവർ... തനിക്ക് കൂട്ടുകാരാരുമില്ലെന്ന് ചേച്ചിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു... അതു പറഞ്ഞ് ചേച്ചി തന്നെ കളിയാക്കിയിട്ടുമില്ല... ആരുമില്ലെങ്കിലും താനില്ലേ നിനക്ക് കൂട്ടിനെന്ന് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്ന ആൾ പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ വിഷമം അവന് സഹിക്കാനായില്ല... “ സാരമില്ലെടാ... അവൾ പോയതിൽ ഞങ്ങൾക്കുമില്ലേ വിഷമം... നീ എഴുന്നേറ്റേ... ” അവൾ അവനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു... “ അവൾ പോയെന്നു വച്ച് നിനക്ക് ഞങ്ങളൊക്കെയില്ലെ... എന്നെ സോഫീടെ പോലെ കണ്ടാൽ മതി... അപ്പോൾ നിന്റെ വിഷമമൊക്കെ പൊയ്ക്കോളും... ” അവന്റെ മുഖം നേരെയാക്കി സെലീന പറഞ്ഞു... അതു കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു... “ അതു ശരിയാ... ഇന്ന് മമ്മി വന്നപ്പോൾ എന്റെ ക്ലാസ്സിലുള്ള പിള്ളേരൊക്കെ പറയാ നിന്റെ ചേച്ചിയെ പോലെയുണ്ടെന്ന്... ” അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ അവളെ ഒന്നാഞ്ഞു പുൽകി... സാമിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സെലീനയ്ക്ക് ഒരു സുഖം തോന്നി... ഇവന്റെ