Chapter Title : പെരിയാറിൻ തീരത്ത് [പഴഞ്ചൻ]

ചോദ്യത്തിന് അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... അവൾ അവനെ വീട്ടിൽ വാവ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്... ചെറുപ്പത്തിലേ കൊഞ്ചിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചാണ് അവനെ വളർത്തിക്കൊണ്ടു വന്നത്... പപ്പയെപ്പോലെ തന്നെ പൊക്കം കുറവാണ് സാമിനും... നല്ല വെളുത്ത് തുടുത്ത ഒരു കൌമാര പ്രായക്കാരൻ... പൊടിമീശ മുളച്ചു വരുന്ന പ്രായം... ദുർമേദസ്സൊന്നുമില്ലാത്ത ശരീരം... നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ നിന്ന് രണ്ടു വശത്തേക്ക് പകുത്ത് പോകുന്ന ശക്തമായ മുടിയിഴകൾ... ബേബിച്ചായൻ വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്ത സ്വർണ്ണമാല കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നു... കോളറില്ലാത്ത ഒരു ബനിയനും ത്രീഫോർത്തുമാണ് ഇപ്പോൾ അവൻ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്... സാമിന്റെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന സെലീന അവനെ വട്ടം പിടിച്ചു... അവളുടെ കുചകുംഭങ്ങൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നു... അവന്റെ ഇടത്തേ കവിളിനോട് തന്റെ കവിൾ ചേർത്ത് അവൾ കിന്നാരം പറഞ്ഞു... “ സോഫി പോയപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാണല്ലോ നിന്റെയീ വിഷമം... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് അവൾക്ക് പോകാതെ പറ്റുമോടാ... ” അവന്റെ ഇടതു കവിളിനോട് ചുണ്ടുരസിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു... “ എന്നാലും പോയപ്പോൾ എന്തോ പോലെ മമ്മീ... ” അവൻ തിരിഞ്ഞ് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... അപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നു... അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലായി നിന്ന സെലീന സാമിന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി... പാവം രണ്ടു പേരും നല്ല കൂട്ടായിരുന്നു... എപ്പോഴും അടീം തല്ലുമായിരുന്നെങ്കിലും എന്ത് രസമായിരുന്നു അവളുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ... സാമിന്റെ കൈകൾ അപ്പോൾ അവന്റെ മമ്മിയുടെ പുറത്ത് പരതി നടന്നു... സോഫിയെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്രമേൽ ദുഖം ഉണ്ടാകുവാനുള്ള കാരണം അവർ തമ്മിൽ ഒരു ചേച്ചി – അനിയൻ ബന്ധം മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്... അവനെന്ത് കാര്യം വേണമെങ്കിലും ചേച്ചിയോട് തുറന്ന് പറയാമായിരുന്നു... അത്രയ്ക്ക്