Chapter Title : പെരുമഴകാലം [Extended and Revised]

“അമ്മേ, ഞാനുണ്ട് അവൾക്ക്. ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനും.”

“എനിയ്ക്കറിയാം മോനേ.”

അപ്പോൾ അതുകൊണ്ടാണ്‌ എന്റെ പാൽ മുഴുവൻ ‘കുഞ്ഞിമോൾ കുടിച്ചോളും’ എന്നവൾ പറഞ്ഞത്.

കള്ളിപ്പെണ്ണ്‌!

എന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു ചിരി വിടർന്നു. എന്റെ മുഖത്തു നോക്കിനിന്ന അമ്മയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കും അതു പടർന്നു.

“അനിയത്തിക്ക് കൊച്ചുണ്ടാക്കിയ വല്യേട്ടൻ!”

അമ്മ ചിരിയോടെ അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മുഖം ആകെ ചുവന്നുപോയി.

ഞാൻ പതിയെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അമ്മ അടുക്കളയിലേയ്ക്കും.

മുറി തുറന്ന് അകത്തുകയറിയപ്പോൾ മന്ത്രകോടിയും മാറിൽ ഒതുക്കി, തലതാഴ്ത്തി പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അനിയത്തിക്കുട്ടിയെ ആണ്‌ ഞാൻ കണ്ടത്. ആധി പിടിച്ചാണ്‌ നിൽക്കുന്നതെന്ന് അപ്പോൾത്തന്നെ മനസ്സിലായി.

മെല്ലെ പുറകിൽ എത്തി. കൈയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന മന്ത്രകോടി എടുത്ത് കിടക്കയിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട് തോളിൽപ്പിടിച്ച് അവളെ എന്റെ നേരെ തിരിച്ചുനിർത്തി. ഇരുകൈകളാൽ ആ മുഖം കോരിയെടുത്ത് അവളുടെ നീലക്കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി നിന്നു. ആ മിഴികൾ വീണ്ടും തുളുമ്പി വരുന്നത് കണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു.

“നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ കണ്മണി, ആണായാലും പെണ്ണായാലും, നിന്നേപ്പോലെ സൗന്ദര്യം വേണം.”

ഒരു നിമിഷം എടുത്തു അവൾക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാകാൻ.

ആ കണ്ണുകൾ പിടഞ്ഞുണരുന്നതും, അത്ഭുതം നിറയുന്നതും, അമ്മയിൽ നിന്നാണ്‌ ഞാൻ അതറിഞ്ഞതെന്ന തിരിച്ചറിവ് പെട്ടെന്ന് ഉണരുന്നതും, സന്തോഷം ഉദിച്ചുയരുന്നതും ആയ, ഞൊടിയിടയിൽ മാറിമാറിവന്ന എന്റെ പെങ്ങളുടെ ഭാവങ്ങൾ ഞാൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ടുനിന്നു.

ഒരു തേങ്ങലോടെ പെട്ടെന്ന് എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈചുറ്റി എന്റെ മുഖം മുഴുവൻ അവൾ ഉമ്മകൾകൊണ്ട് മൂടി. എന്റെ കൈകൾ അവളെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞു.

അല്പം ഒന്നു ശാന്തമായപ്പോൾ ആ ചുണ്ടുകൾ ഞാൻ