Chapter Title : പെരുമഴകാലം [Extended and Revised]

അതിനുശേഷം തിരിഞ്ഞുനടന്ന കാർത്തികയെ അമ്മ പിടിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ നല്കി. എന്നിട്ട് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് പാൽ അവൾക്ക് നീട്ടി. അവളാകട്ടെ അമ്മയുടെ കാൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു. എന്നിട്ട് പാൽ വാങ്ങി.

ഞാൻ ഇതെല്ലാം നിശ്ശബ്ദനായി നോക്കി നിന്നു.

പുറത്ത് വീണ്ടും തകർത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ സംഗീതം.

അനിയത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം മഴയുടെ സംഗീതവും, കുളിരും ഞങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞുവല്ലോ എന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

പ്രകൃതി ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതുപോലെ.

മെല്ലെ മുറിയിൽ എത്തി ഞാൻ അനിയത്തി-ഭാര്യയുടെ വരവിനായി കാത്തുനിന്നു.

ഭാര്യ മാത്രമല്ല, എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാൻ പോകുന്നവളും ആണ്‌ ഇന്ന് എന്റെ പെങ്ങൾ.

മുണ്ടിനുള്ളിൽ അതിന്റെ കാരണക്കാരൻ തന്റെ പ്രവർത്തനഫലം നേരിട്ട് കാണാൻ എഴുന്നേറ്റ് കാത്തു നിൽക്കുന്നു.

പതിഞ്ഞ കാലടികളുടെ ശബ്ദം അടുത്തുവന്നു.

മന്ത്രകോടിയും താലിമാലയും ഞാൻ നല്കിയ സ്വർണാഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് അമ്മ നല്കിയ പാൽ ഗ്ലാസ്സുമായി എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് അവൾ മെല്ലെ കയറി വന്നു.

തലതാഴ്ത്തി അടുത്തുവന്ന അവളുടെ തോളിൽപ്പിടിച്ച് അടുത്തുനിർത്തി ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽപ്പിടിച്ചു മുഖം ഉയർത്തി. അപ്പോഴും ആ കണ്ണുകൾ തുളുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഞാൻ ഇതൊന്നു കരുതിയിട്ടല്ല ഏട്ടനോട് കല്യാണം കഴിയ്ക്കേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ ഇന്നലെയായപ്പോൾ എനിയ്ക്ക് പേടിയായി. അതുകൂടാതെ ഇന്ന് രൺജിത്തേട്ടൻ വിളിച്ച് അങ്ങനെയെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയോട് കുളിതെറ്റിയ കാര്യം പറയേണ്ടിവന്നു. അമ്മ കുറേ നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അതുകഴിഞ്ഞു ചോദിച്ചു, ‘പ്രകാശന്റെയാണ്‌ എന്നുറപ്പാണല്ലോ അല്ലേ?’ എന്ന്. എനിയ്ക്കുറപ്പാണ്‌ എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു. അമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി.

“എനിയ്ക്കും.“ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ഏട്ടാ..”

“നീയാ പാലിങ്ങു തന്നേ. ഇനി കുറച്ച് ദിവസങ്ങളെയുള്ളു, എനിയ്ക്ക്