Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഇത് വരെ എടുത്തിട്ടില്ല.

ഷാനു പോകുന്നതും നോക്കി നിന്ന ഷാഹിന തന്റെ പണികളിലേക്ക് കടന്നു.

ഷാഹിനാക്കും അജ്മലിനും രണ്ട് മക്കൾ ആയിരുന്നു മൂത്തവൻ ആണ് ഷാനു എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഷാനുൽ. രണ്ടാമത്തേത് പെൺകുട്ടി ആയിരുന്നു പ്രസവിച്ചു ഒരാഴ്ച തികയും മുൻപ് അവൾ മരിച്ചു. ഷാനുവിന്‌ വയസ്സ് പതിനെട്ട് ആയെങ്കിൽ, ഷാഹിനാക്ക് മുപ്പത്തഞ്ചേ ആയിട്ടുള്ളു. അത്ര ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അജ്മലിന് നിക്കാഹ് ചെയ്ത കൊടുത്തു, അവളുടെ ഉപ്പ മൊയ്തീൻ ഹാജി.

സദ്ഗുണ സമ്പന്നൻ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ കുറഞ്ഞു പോകും അജ്മലിനെക്കുറിച്ച്. അത്രക്ക് നല്ല സ്വഭാവം. കുടിയില്ല, വലിയില്ല, ചീത്ത കൂട്ടുകെട്ടില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് വീട് വെച്ച് മാറിയിട്ട് ഇപ്പൊ രണ്ട് കൊല്ലം ആകുന്നു. തറവാടിന്റെ കുറച്ച് അടുത്ത് തന്നെയാണ്. എന്നാലും, എന്നും പോയി വരവ് നടക്കില്ല. പിന്നെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടുമല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഷാഹിന വല്ലപ്പോഴും മാത്രമായി അങ്ങോട്ടുള്ള പോക്ക്.

ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷമാണ് ഷാനുൽ കൂട്ടുകാരോത്ത് രാത്രി കറക്കം തുടങ്ങിയത്. ഏറി വന്നാൽ ഏഴ്. അത്രയേ പോകൂ. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ പോയിപ്പോയി സമയം കൂടി വരും എന്ന പേടിയാണ് അവൾക്ക്. ഒറ്റ മകൻ ആയ കാരണം ലാളന കുറച്ചു കൂടുതൽ ആയി പോയി; അതിന്റെയാ.

നോമ്പ് തുറക്കാൻ ഉള്ള സമയം ആയിട്ടും കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഷാഹിന മകനെ വിളിച്ചു.”ടാ നീ എവിടെ?”

“ഉമ്മാ ഇപ്പൊ വരാം”
“രാത്രി പോകുമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞ്?”

”ആ?”
“എന്നാ വന്നിട്ട് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് പോ.”
“ദാ വന്നു.”

“അഞ്ച് മിനുട്ടിനുള്ളിൽ വന്നില്ലെങ്കിൽ രാത്രി നീ പോയത് തന്നെ.”
“രണ്ട് മിനുട്ട്. എത്തി.” ഓടിക്കിതച്ച് അവൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഷാഹിനാക്ക് ചിരി വന്നു.

പോത്ത് പോലെ ആയി ചെക്കൻ. എന്നിട്ടും കണ്ടില്ലേ, ആ പിള്ള കളി പോയിട്ടില്ല.

”ഉമ്മാ അഞ്ച് അഞ്ച് മിനുറ്റ് ആയാ?” കിതച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അത് ചോദിച്ചപ്പോ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഷാഹിന തിരിച്ച് നടന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചവൻ പോകാൻ നേരം ഷാഹിന പറഞ്ഞു,
”ടാ വേഗം വരണം ട്ടാ. ഞാനിവിടെ ഒറ്റക്കാ ആ ചിന്ത വേണം?”

”ഏറി വന്നാൽ പത്ത് മണി.”
”പത്ത് മണിയോ?