Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

നിലത്ത് കിടക്കേണ്ടി വരും. ഷാനു പെരുന്നാൾ രാവ് ആഘോഷിച്ച് എപ്പോഴാണ്‌ വരികയെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. അവൻ വന്നാൽ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി കിടക്കാം എന്നവൾ വിചാരിച്ചു.

വീട്ടിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആകുന്നത് വരെ ഷാനു ഉമ്മാടെ കൂടെ മുറിയിൽ ഇരുന്നു. പത്ത് പത്തര ആയപ്പോൾ ഉമ്മയോടവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു,
”ഉമ്മാ ഞാൻ പോകട്ടെ?”
“ടാ, ഞാനീ റൂമിൽ ഒറ്റക്കാ. എപ്പോഴാ വരിക?”
“പതിനൊന്നര. ഏറി വന്നാൽ പന്ത്രണ്ട്.”
”ഏറണ്ട. പതിനൊന്നരക്ക് എത്തിക്കോണം.”
”ശരി എത്താം.”

കള്ളന്മാരെ പോലെ അവൻ വാതിൽ തുറന്നു പോകുന്നത് കണ്ട് അവൾക്ക് ചിരി വന്നു. അവൻ പോയതും ഷാഹിന അകത്ത് നിന്ന് വാതിലടച്ച് ലോക്ക് ചെയ്തു. രാത്രി ഉറങ്ങാൻ നേരം ഷഡ്ഢിയും ബ്രായും ഇടാതെ ആണ് ഷാഹിന കിടക്കാറ്. ഇന്ന് മകൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ബ്രാ ഇട്ട് ഷഡ്ഢി അവൾ അഴിച്ചു മാറ്റി, നൈറ്റി എടുത്തിട്ട് കിടന്നു.

ഷാനു നേരെ പോയത് പഞ്ചായത്ത് ഗ്രൗണ്ടിന്റെ ബാക്ക് വശത്തുള്ള ഒഴിഞ്ഞ പറമ്പിലേക്ക് ആയിരുന്നു. ഷനുവിനെ കണ്ടതും അവിടെ ഇരുന്ന സുജേഷും അസ്-ലമും കൂടി പറഞ്ഞു

”എവിടെ ആയിരുന്നട ഇത്രയും നേരം?”
”അവിടെ അവരൊന്നു കിടക്കണ്ടേ? വട്ടായിപ്പോയി. എന്തായി കഴിഞ്ഞാ?”
”ഞങ്ങൾ ഓരോ റൗണ്ട് കഴിഞ്ഞു. ഇതാ…”

അവന് നേരെ നീട്ടിയ ബീയർ വാങ്ങി ഷാനു അവർക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു. പത്ത് മിനുട്ടിനുള്ളിൽ അത് കുടിച്ചിട്ട് കുപ്പി അവൻ നിലത്തേക്കിട്ടു.
“എന്തടിയാടാ ഇത്?”
സുജേഷ് അതും പറഞ്ഞു അടുത്തത് നീട്ടിയപ്പോൾ ഷാനു പറഞ്ഞു,
“അധികം വേണ്ട. ഇന്ന് ഉമ്മാടെ കൂടേയാ കിടത്തം. പിടുത്തം കൊടുത്താൽ എന്റെ തല പോകും”
“ഉമ്മാടെ കൂടെയോ?” അസ്-ലമാണ് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലെ അത് ചോദിച്ചത്.
”ആടാ… തറവാട്ടിൽ അല്ലെ ഞങ്ങൾ?”
”എന്നാ ഓവർ ആകണ്ട.” സുജേഷ് പറഞ്ഞു.
സുജേഷ് പറഞ്ഞതിനെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് അസ്-ലം പറഞ്ഞു,
”നീ ആരോടാ സുജേഷേ ഈ പറയുന്നത്? അര കുപ്പി ബീയർ അടിച്ചാൽ കിരുങ്ങി നടക്കുന്ന ആളോടൊ?”
“അത് തന്നെയാ ഞാനും ഓർത്തെ. ഈ തെണ്ടി ആണെങ്കിൽ ഇപ്പൊത്താന്നെ ഒന്നര അകത്താക്കി.”
”ഇനി എനിക്ക് വേണ്ട. ഇപ്പൊ സമയം