Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

പതിനൊന്ന്. അരമണിക്കൂർ ഇരുന്നാൽ കെട്ട് ഇറങ്ങിക്കോളും.”
അത് കേട്ട് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ചിരിച്ചു.

വാതിൽ മുട്ട് കേട്ടാണ് ഷാഹിന എണീറ്റത്. രണ്ട് മൂന്ന് സെക്കന്റ് വേണ്ടി വന്നു അവൾക്ക് ഇരുട്ടുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ. ബെഡിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്ന മൊബൈൽ എടുത്ത് നോക്കുമ്പോ സമയം 12 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

താനിപ്പോൾ തറവാട്ടിൽ ആണെന്നും ഷാനു വന്നിട്ടില്ലെന്നും മനസ്സിലാക്കിയ ഷാഹിന ലൈറ്റ് ഇട്ട് വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. കട്ടിളപ്പടിയിൽ കൈകുത്തി തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന മകനെ കണ്ട് അവൾക്ക് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.
”എന്തെടാ?”
”ഹേയ്.”
”എന്താ വൈകിയത്?”
”മഴ കാരണം.”
എന്തോ വൃത്തികെട്ട മണം അവൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അനുഭവപെട്ടു.
”എന്താ നിന്നെയൊരു മണം?”
”എന്ത് മണം?”
“ഇങ്ങോട്ട് കയറ്?”

അവന് കടക്കാൻ വഴി മാറിയപ്പോൾ ഷാനു തല ഉയർത്തി ഉമ്മയെ നോക്കി. നൈറ്റിയുടെ സിബ്ബ് പകുതി താഴ്ന്ന് കിടന്ന മാറിലേക്ക് അവൻ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു.

ഷാനുവിന്റെ നോട്ടം അവൾ കണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് മറയ്ക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. അവൻ നോക്കുന്നത് താൻ കണ്ടെന്ന് അവൻ കരുതണ്ട എന്ന് കരുതി, രാത്രി അവൻ ഇടാറുള്ള ടീഷർട്ടും ബർമൂഡയും ഷാഹിന ബാഗിൽ നിന്നും എടുത്ത് അവന് കൊടുത്തു.

ബാത്റൂമിൽ അതും വാങ്ങി കയറിയ ഷാനു തിരിച്ചു വരുന്നത് വരെ ഷാഹിന ബെഡിൽത്തന്നെ ഇരുന്നു.

തിരിച്ചു വന്ന ഷാനു കാണുന്നത് ഉമ്മ അവിടെ തന്നെയും നോക്കി ഇരിക്കുന്നതാണ്.
”ഉമ്മ… ഉമ്മ കിടന്നില്ലേ?”

അവന്റെ വാക്കുകൾ കുഴയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

“ഇല്ല. ചിലത് ചോദിക്കാൻ ഉണ്ട്.”
“ഇവിടെ വെച്ച് വേണ്ട. നാളെ വീട്ടിൽ പോയി ചോദിക്കാം.”

”ഇവിടെ എന്താ കുഴപ്പം?”

”എന്നാ എല്ലാവരെയും ഉണർത്തി സമ്മേളനം നടത്തി ചോദിച്ചോ.”
”എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയെ?”

“ഒരു ബീയർ കുടിച്ചു. അത്ര തന്നെ.”
”നീ… ടാ?”
അലറി കൊണ്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോ അവൻ മാറിക്കളഞ്ഞു.
“ഉമ്മ പതുക്കെ. അവർ എണീക്കും.”
”എണീക്കട്ടെ. നാറി, എന്ന് മുതലാടാ നീ കുടി തുടങ്ങിയത്?”
തന്റെ നേരെ ചീറി വന്ന ഉമ്മയെ അവൻ പിറകോട്ട് മാറി വട്ടം