Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഞാൻ ഓർത്തില്ല.“

“സാരമില്ലിക്കാ... ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.“

“ശരി മുത്തേ...“

“ങാ.. പിന്നേയ്, ഇക്കാ മോൾക്ക് ഷംനാന്ന് പേരിട്ടാലോ?”

“ഷാനുവിനോട് ചോദിയ്ക്ക്. അവനും കൂടെ ഇഷ്ടോള്ളതിട്.”

“അവനിഷ്ടായി.”

“എന്നാപ്പിന്നെ അതുമതി.”

“ശരി ഇക്കാ...“

***

“ഷാനു, ഷംന മോളെ താഴത്ത് വെയ്ക്കണില്ലല്ലോ മോളെ ഷാഹിനാ… എന്തൊരു സ്നേഹാണ്‌! ഞാൻ കരു തീത് അവന്റെ പ്രായത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും കുഞ്ഞുണ്ടായതിന്‌ ചിലപ്പോൾ അവന്‌ വല്ല ഇഷ്ടക്കേടും തോന്നിയേക്കുംന്നാണ്‌. ഇക്കാലത്തെ പിള്ളേരുടെ മനസ്സല്ലേ.”

“ഏയ്.. അങ്ങനെ ഒന്നും അവന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ പണ്ടും ഇല്ല രശ്മിച്ചേച്ചി... കുഞ്ഞെങ്ങാനും കരഞ്ഞാൽ, അവനത് അവന്റെ കുട്ടിയാണെന്നും, കരയിക്കല്ലേന്നും പറഞ്ഞ് എന്നോട് കലമ്പാൻ വരും ചേച്ചി!”

“ഹ ഹ ഹ അതുകൊള്ളാമല്ലോ? അവനിപ്പോ കുഞ്ഞിന്റെ ഉപ്പയായോ?”

“അതേ ചേച്ചി. ഇങ്ങനെ ഒരു മോനുണ്ടായത് ഭാഗ്യം. ‘ഉമ്മ വേണേൽ ഇനീം കുഞ്ഞിനെ തന്നോ, ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം’ എന്നാണ്‌ അവന്റെ ലൈൻ. പ്രാന്തൻ ചെക്കൻ.”

“നിന്റെ ഭാഗ്യം...!”

“പിന്നേയ്, അർച്ചനമോളും കുഞ്ഞും എന്തുപറയുന്നു?”

“എന്റെ ഷാഹിനാ... കുഞ്ഞിന്‌ പ്രഭാകരേട്ടനെ മതി. പ്രഭാകരേട്ടനും അങ്ങനെ തന്നെ.”

“ഇപ്പൊ എത്രമാസമായി?”

“ആർക്ക്?”

“കുഞ്ഞിന്‌.”

“കുഞ്ഞിന്‌ ഒരു വയസ്സായിട്ടില്ല. മുലകുടീം മാറിയിട്ടില്ല. പാല്‌ കെട്ടി വേദനയെടുക്കുമ്പോ പിഴിയാൻ പ്രഭാകരേട്ടൻ അർച്ചനമോളെ സഹായിക്കും.”

“അതു പിന്നെ അച്ഛൻ സഹായിക്കണമല്ലോ.”

“അതേ മോളെ. അർച്ചനയെ പ്രസവിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ എനിക്കും ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. പ്രഭാകരേട്ടൻ വലിച്ചു കുടിയ്ക്കും. ഹ ഹ ഹ…”

“ഹ ഹ ഹ.. എന്നാപ്പിന്നെ അച്ഛനോട് അങ്ങനെയൊന്ന് മോളെ സഹായിക്കാൻ പറ. ഹ ഹ ഹ”

“ഹ ഹ ഹ… പിന്നെ, കഴിഞ്ഞ മാസം രൺജിത്ത് അവധിയ്ക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്തുപറയാൻ മോളേ...”

“എന്തുപറ്റി ചേച്ചി?”

“അർച്ചനയ്ക്കിപ്പോൾ വീണ്ടും കുളി തെറ്റി!”

“ഏങ്ഹ്?”

“അതേന്നേ… ഇങ്ങനെയുണ്ടോ പിള്ളേർക്ക് ആക്രാന്തം?”

“ഹ ഹ ഹ... എന്നിട്ട് പ്രഭാകരേട്ടൻ എന്തുപറയുന്നു?”

“പ്രഭാകരൻ മുത്തച്ഛന്‌ വളരെ സന്തോഷം. ആളിപ്പോൾ നിലത്തൊന്നും അല്ല. സാരമില്ല, നോക്കിക്കോളാമെന്നാണ്‌ പ്രഭാകരേട്ടൻ പറയണത്.”

“അതു നല്ലതല്ലേ? പ്രഭാകരേട്ടന്‌ നല്ല ആരോഗ്യമുണ്ടല്ലോ? അവർ രണ്ടോ, മൂന്നോ പിള്ളേരുണ്ടാക്കിയാലും ആൾ നോക്കിക്കോളും. ചേച്ചി വിഷമിയ്ക്കണ്ടാന്ന്‌.”

“അതു തന്നെയാണ്‌ അർച്ചനയും പറയണെ. അവർ ഇപ്പോൾ അച്ഛനും