Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

മോളും ഒന്നായി!”

“അതു പിന്നെ അങ്ങനെയല്ലേ വേണ്ടത്?”

“രാത്രി കുഞ്ഞെങ്ങാനും അനങ്ങിയാൽ പ്രഭാകരേട്ടൻ അർച്ചനേടെ മുറിയിൽ എത്തും. പിന്നെ എന്നെ ഉണർത്താതിരിയ്ക്കാൻ അവിടെത്തന്നെ കിടന്നോളും. അർച്ചനയ്ക്കും വളരെ സന്തോഷം. മൊലകൊടുക്കാൻ അലാറം വെച്ച് എഴുന്നേൽക്കണ്ട. അച്ഛൻ അതെല്ലാം നോക്കിക്കോളും. അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് മൊല കൊടുപ്പിച്ചോളും. ബാക്കിയുള്ളത് പിഴിഞ്ഞുകളഞ്ഞ് അവൾക്ക് പാലുകെട്ടി വേദനിക്കാതെ നോക്കി, ഉറക്കിക്കോളും.”

“അതു വളരെ നന്നായി.”

“അതു ശരിയാ… അതുകൊണ്ട്, പകലത്തെ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എനിയ്ക്കൊന്ന്‌ നടു നിവർത്താൻ പറ്റണൊണ്ട്.”

‘അമ്പട പ്രഭാകരേട്ടാ... ഇനി എത്ര മക്കളെ മോൾക്ക് ഉണ്ടാക്കും? എന്റെ മോനെ പണ്ണാൻ എനിയ്ക്ക് തന്ന ഐഡിയയും, നന്നായി ഫലം തന്നു! അവന്‌ ഇനീം മക്കളെ വേണമെന്ന്‌!’

“പിന്നെ, അജ്മൽ ഇനി അടുത്തെങ്ങാനും വരുവോ മോളെ?”

“കുഞ്ഞിനെക്കാണാൻ പറന്നെത്താൻ നിൽക്കുകാണ്‌ ചേച്ചി. പക്ഷേ ഒരു വർഷമാകാതെ ഇനി അവധി കിട്ടില്ല.”

“അത്രേം സമയമെടുക്കുവോ?”

“ഉം.. എല്ലാദിവസവും വീഡിയോകോൾ ചെയ്യും. കുഞ്ഞിന്‌ മുലകൊടുക്കുന്നതുവരെ കാണണം! എനിയ്ക്കാണെങ്കിൽ ആകെ പെരുക്കും. എന്തുചെയ്യാൻ! പിന്നെ, ഞാനും പറഞ്ഞു പതിയെ വന്നാൽ മതീന്ന്. വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ ഇതുപോലെ ഒപ്പിച്ചിട്ടേ പോകൂ… ഷാനു ഉണ്ടല്ലോ നോക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ കളിയാക്കും. ഹ ഹ ഹ”

“ഹ ഹ ഹ ഹതുകൊള്ളാം…! പിന്നെ, അജ്മലിന്റെ വീട്ടുകാർ ഒക്കെ വരാറില്ലെ?”

“ഉണ്ട് ചേച്ചി... സുഹറാത്ത മിക്ക ദിവസവും വരും. പിന്നെ കുട്ടികളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ഉള്ളതോണ്ട് ഇവിടെ തങ്ങാൻ പറ്റില്ല. ഷാനു ഒരു ഉപ്പാടെ പോലെ നന്നായി നോക്കുന്നുണ്ടല്ലോന്ന് പറഞ്ഞ് സുഹറാത്ത അവനെ കളിയാക്കും. അന്നേരം അവന്റെ മുഖം കാണണം! ചൊമന്ന് തുടുത്ത്! സുഹറാത്തയോട് തർക്കുത്തരം പറയാനും പറ്റില്ല. ‘അങ്ങനെ തന്നെ’ എന്ന മട്ടിൽ നിൽക്കും, പാവം! ആദ്യായിട്ട് അജ്മലിക്ക ഉപ്പാ ആയപ്പോൾ, സുഹറാത്ത കളിയാക്കുമ്പൊ ഇക്കയും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു. ഹ ഹ ഹ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിരിച്ചോണ്ട് നിൽ ക്കും. ഹഹഹ...“

“അജ്മലിന്റെ വാപ്പ വരാറില്ലെ മോളെ?”

“ഉവ്വ് ചേച്ചി. വാപ്പാ എടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വരും. വാപ്പാ ഞങ്ങളോട് തറവാട്ടിലേയ്ക്ക് ചെല്ല്ലാൻ പറയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഷാനുവിന്റെ പഠിത്തമൊക്കെ അവിടെപ്പോയാൽ ഉഴപ്പും. അവനും