Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]
ഈ വീടുവിട്ട് അവിടെപ്പോയി നില്ക്കാൻ താല്പര്യം കുറവാണ്. അവരെല്ലാം ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മാറിമാറി വന്നുപോകും.”
“എന്നാൽ ഞാനിറങ്ങട്ടെ മോളെ. അവിടെ അച്ഛനും മോളും കൂടെ എന്താക്കുന്നുണ്ടൊ ആവോ. ഞാൻ ചെന്നിട്ടുവേണം കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിയ്ക്കാൻ.”
“ചേച്ചി ധൃതി വെക്കണ്ട. പ്രഭാകരേട്ടൻ അർച്ചനയെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടാകും. ചേച്ചി, ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഇങ്ങോട്ടിറങ്ങണേ...”
“വരാം മോളേ.”
“ശരി ചേച്ചി.”
***
“അച്ഛാ.. എനിയ്ക്കെപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തോന്നുമ്പോഴൊക്കെ അച്ഛന്റെ മടിയിൽ ഇരിയ്ക്കണം. അച്ഛന്റെ കഴുത്തിൽ ഇങ്ങനെ കൈചുറ്റി, അരയിൽ കാൽ ചുറ്റി, അച്ഛന്റെ പെരുംകുണ്ണ ഇങ്ങനെ എന്റെ പൂറ്റിൽ നിറഞ്ഞ്, അച്ഛന്റെ കൈകൾ എന്റെ മുലകൾ പിഴിഞ്ഞ്, അച്ഛൻ എന്റെ മുലപ്പാൽ വലിച്ചൂറ്റിക്കുടിച്ച്, ഇങ്ങനെ എന്റെ അരക്കെട്ടിളക്കിയിളക്കി, അച്ഛന്റെ പാൽ എന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിറച്ച്... ഇങ്ങനെ... ഇങ്ങനെ... മ്മ്... ങ്... ഹ്.. ഹ്... ആഹ്... ആഹ്... ആഹ്... ആഹ്... അവസാനം ഇങ്ങനെ തളർന്ന് അച്ഛന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഇതുപോലെ ഹ് ഹ് ഹ് ചാരിയിരിയ്ക്കണം...”
“അതിനല്ലേടി മോളേ അച്ഛൻ നിന്നെ വീണ്ടും ഗർഭിണിയാക്കിയത്? മ്മ്... ങ്... ഹ് ഹ് ഹ് ഹ്”
“അന്ന് ട്രീറ്റ്മെന്റിന് അച്ഛന്റെ പരിചയക്കാരന്റെ ക്ലിനിക്കിൽ പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ... എനിയ്ക്കോർക്കാൻ കൂടി വയ്യ. രൺജിത്തേട്ടന്റെ റിസൽറ്ററിഞ്ഞപ്പോൾ , അച്ഛൻ എല്ലാം നോക്കിക്കോളാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നില്ലാരുന്നേൽ എന്റെ ജീവിതം തകർന്നേനെ.”
“സാരമില്ലെടി മോളെ.. അച്ഛൻ ഇനിയും നോക്കിക്കോളാം. നിനക്കിനിയും പ്രസവിക്കണോ? അച്ഛൻ റെഡി.”
“വേണം അച്ഛാ.. എനിയ്ക്ക് ഇനിയും അച്ഛന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിക്കണം. രൺജിത്തേട്ടനോട് എല്ലാം അന്നേ തുറന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് യാതൊരു കുറ്റബോധവും ഇല്ല. പാവം.. കട്ടയ്ക്ക് നമ്മുടെ കൂടെ നില്ക്കുന്നു.”
“അവൻ നല്ലവനാ മോളേ. അതുകൊണ്ടല്ലേ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഇരിയ്ക്കാൻ പറ്റുന്നത്?”
“അതേയതേ, മോളുടെ പൂറ്റിൽ പെരുംകുണ്ണ കയറ്റി, രണ്ടാം പ്രാവശ്യവും വയറ്റിലുണ്ടാക്കിയ ഒരു അച്ഛന്റെ ഇരുപ്പ്!”
“ഹഹഹഹ.. ങ്.. മ്മ്... ആഹ്.. ആഹ്. മ്മ് മ്മ. നീ തേൻ കഴിച്ചോ? നിന്റെ നാവിനെന്താ ഇത്ര മധുരം!”
“അതേയ് അച്ഛാ... അച്ഛന്റെ മോളുടെ നാവായതുകൊണ്ടാ മധുരം... കള്ളൻ... എനിയ്ക്ക് ഒന്നൂടെ വേണം.”
“സാരമില്ലെടി മോളെ.. അച്ഛന്റെ കൊമ്പന് മോളുടെ പൂറ്റിൽനിന്ന് ഇറങ്ങാൻ ഒട്ടും
💬 Comments
View all comments