Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഉമ്മയുടെ പിറകെ ഷാനുവും.

അവളുടെ പുഞ്ചിരി തനിക്കാണെന്ന് ധരിച്ച പ്രഭാകരൻ അൽപസമയത്തിനകം അവളെ വിളിച്ചു.

“മോളേ...”

“ങ്ഹാ പ്രഭാകരേട്ടാ?”

“ഇന്നേ എത്താൻ പറ്റിയൊള്ളോ?“

“അതേ ഏട്ടാ... ഉപ്പ വിട്ടില്ല. എല്ലാരും ഉണ്ടാരുന്നു. ഷാനുവിനും അവിടെ രണ്ടുദിവസം തങ്ങണം എന്ന് വാശി.”

“ഇന്നലെ അർച്ചന വന്നിട്ടുണ്ട്.”

“ഓ! നന്നായല്ലോ! ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്ക് ഏട്ടാ..:”

“നിനക്ക് ഇന്ന് പറ്റുവൊ?”

“വേണ്ടേട്ടാ... ഷാനുവിന്‌ എന്തോ സംശയമ്പോലെ. ആരോ അടുക്കളപ്പിറകിലൂടെ പോയതുപോലെ അവൻ കണ്ടത്രെ. എന്തോ ശബ്ദവും കേട്ടെന്ന്. പെരുന്നാളിന്‌ തറവാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ ആണ്‌ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. അന്ന് ഏട്ടൻ മടങ്ങിപ്പോയതെങ്ങാനും അവൻ പാതി മയക്കത്തിൽ കണ്ടതാണോ എന്ന് ഞാനും പേടിച്ചു. സീസി ടീവി പിടിപ്പിക്കണം എന്ന് ബാപ്പാനോട് പറഞ്ഞിരിക്കണ്‌. എനിക്കാകെ പേടിയാണ്‌.”

“എന്നാ വേണ്ട മോളെ..”

“ഏട്ടൻ അർച്ചനമോളെ ഒന്ന് നോക്ക്. നടക്കും. ഉറപ്പാണ്‌.”

“നിന്റെ നാവ് പൊന്നാകട്ടെ.”

***

അടുത്ത ആറു മാസങ്ങൾ ഷാഹിനാക്കും, ഷാനുവിനും, പുതുമോടി രാവുകളും പകലുകളും ആയിരുന്നു.

ഷാനുവിന്‌ കാമ്പസ് സെലക്ഷൻ കിട്ടി, വീടിന്‌ അടുത്തുള്ള ഐറ്റി പാർക്കിൽ അവന്‌ ജോലിയും ആയി. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് പഠിത്തം പൂർത്തിയായാൽ ജോലിക്ക് കയറാം. വൈകിട്ട് ക്ളാസ് കഴിഞ്ഞു വന്നാൽപ്പിന്നെ, പുറത്തൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി, സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞാൽ അവൻ വീട്ടിൽ എത്തും.

ഷാഹിന ഒരു പുതുപ്പെണ്ണിനെപ്പോലെ പൂമുഖവാതിൽക്കൽ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകും.

അകത്തു കയറി പൂമുഖവാതിൽ അടച്ചാൽ ഉമ്മാനെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് അവൻ മുറിയിലേക്ക് നടക്കും.

പിന്നെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ഊരിയെറിഞ്ഞ്, ഒരുമിച്ച് കുളിച്ച്, ഒന്നും ഉടുക്കാതെ, ഒരുമിച്ചുണ്ട്, മകന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി, ആ ചുണ്ടുകളിൽ അലിഞ്ഞ് കിടക്കയിലേക്ക് അവർ