Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

പുതിയ വാപ്പേ… നമ്മടെ കുഞ്ഞിന്‌ ഒരു കൊഴപ്പോം പറ്റില്ല. ഹ ഹ ഹ.”

“ഉമ്മാ ഇങ്ങടെ ചിരി കാണുമ്പം എനിക്ക് കൂടുതൽ കമ്പിയാവണ്‌.”

“അത് ന്റെ മോന്‌ എന്നോട് പ്രേമായോണ്ടാണ്‌.”

“ആണുമ്മാ. എനക്ക് ങ്ങളോട് പ്രേമാണ്‌! അസ്ഥിയേപ്പിടിച്ച പ്രേമം!”

“ആഹ്ഹ് എനക്ക് എന്റെ മോൻ ഷാനൂനോടും അങ്ങനെ തന്നെയാടാ കുട്ടാ. ങ്.. മ്മ്.. ങ്.. ങ്..”

***

സമയമായപ്പോൾ ആശുപത്രിയിൽ…

“ഷാഹിനാടെ ആൾ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?”

“ഉണ്ട്. ഞാൻ ഷഹിനാടെ ഇത്താത്തേണ്‌. ഇതു ഷഹിനാടെ മോൻ. ഇതു വാപ്പാ.”

“ദാ... ഷാഹിനാടെ കുട്ടി. മോളാണ്‌.”

“ന്റെ റബ്ബേ.. അൽഹംദുലില്ല. ഷാഹിനാക്ക് കൊഴപ്പോന്നും ഇല്ലല്ലോ?”

“ഇല്ല. നോർമൽ ആയിരുന്നു. ഉടനെ റൂമിലേയ്ക്ക് മാറ്റും.”

“മോളെ ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ വല്ല്യുമ്മാ?”

“ദാ ഡാ... നിന്നേപ്പോലെ തന്നേണ്ട്, നിന്റെനിയത്തി.”

“ഞാനൊന്ന് എടുത്തോട്ടേ?”

“പിന്നെന്താ. പൊന്നാങ്ങള എടുത്തോ. നിന്റെയല്ലേ.”

“മോളേ... ഉമ്മ്മ്മ. ”

“അവൻ കുഞ്ഞിനെ സ്വന്താക്കിക്കഴിഞ്ഞു. അല്ലേ വാപ്പാ. ഹ ഹ ഹ”

“അതേ, ഇവളേ എന്റെ സ്വന്താ... ഉമ്മ്മ്മ.”

“നീയെടുത്തോടാ കുട്ടാ. നിന്റെ മാത്രാ.”

***

ഒരാഴ്ചകഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞും, ഷാഹിനായും, ഷാനുവും വീട്ടിലെത്തി. കുറച്ചു ദിവസം വാപ്പായും സുഹറാത്തയും അവിടെ തങ്ങി. തറവാട്ടിൽ കുട്ടികളുടെ അടുത്ത് സുഹറാത്തയുടെ ഉമ്മ വന്നു നിന്നു. അവർക്ക് ക്ളാസിൽ പോകണമല്ലോ. പിന്നെ വാപ്പ തിരികെ പോയി. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് വേദനകൾ കുറഞ്ഞ് നോർമൽ ആയപ്പോൾ സുഹറാത്തയും പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ ഷാഹിന നിർബന്ധിച്ചു. അവിടെ വാപ്പയും കുട്ടികളും തനിച്ചാണല്ലോ.

യഥാർത്ഥകാരണം അതൊന്നും അല്ലായിരുന്നു.

മകനെ ഒന്ന് ഓമനിക്കാൻ അവൾക്ക് കൊതിയായി.

***

അന്നുരാത്രി.

“ഉമ്മാ... പ്രസവിച്ചപ്പോ ങക്ക്