Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]
അവൻ നോക്കിക്കോളാം ന്നാണ് പറേണത്. ന്റെ റബ്ബേ... ഇങ്ങനൊരു ചെക്കൻ!”
“എന്റെയല്ലേടി മോൻ? ഞാൻ നെന്നെ സ്നേഹിക്കണതല്ലേ അവൻ കാണണത്?”
“രണ്ടാളും കൂടെ സ്നേഹിച്ച് സ്നേഹിച്ച് ഇനീം എന്നെക്കൊണ്ട് പെറീയ്ക്കാനാണോ പരിപാടി? ഒരുപ്പായും, ഒരു മോനും!”
“നീ റെഡിയാകുമ്പോൾ പറഞ്ഞോടീ മുത്തേ, ഞാൻ പറന്നെത്തൂല്ലേ?”
“പോണേന് മുമ്പ് ഇവളുടെ കൊതിയൊന്ന് തീർത്തുതാ. ഇനിയെത്രനാൾ കഴിഞ്ഞിട്ടാ ഇതൊന്ന് കേറാൻ പോകുന്നത്? ഇക്ക പോയാൽപ്പിന്നെ എനക്ക് വിരലുകൾ മാത്രേ തുണയൊള്ളു.”
“ഇന്നാ പിടിച്ചോ മോളേ..”
***
റിസൽട്ട് അറിഞ്ഞിട്ട് അഞ്ചുമാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.
ഉമ്മാടെ വയറിന്റെ ഓരോ മില്ലിമീറ്റർ വലുപ്പം കൂടുന്നതും ഷാനുവിനറിയാം.
അവന്റെ ഉമ്മകൾകൊണ്ട് ഷാഹിനായുടെ തേനൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് ഇപ്പോൾ അവൻ പണ്ണുന്നത്. ഒരുദിവസം പോലും മകനില്ലാതെ ഉമ്മാക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. അവളുടെ ആവേശം കൂടി.
“ഉമ്മാ, ങ്ങടെ കന്ത് പുറത്തേയ്ക്ക് ചാടിയിരിക്കണ്. അതോണ്ട് ചപ്പി വലിക്കാൻ നല്ല സുഖോണ്ട്.”
“ആറാം മാസം ആകുമ്പോഴേയ്ക്കും അങ്ങനെയാണ് ഷാനൂ... വയറ് കൂടുമ്പോൾ കന്തും പൂറും കൂടുതൽ പുറത്തേയ്ക്കു വരും. പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് പതിയെപ്പതിയെ പഴയപോലെയാകും.”
“ഇതു നല്ല ഭംഗീണ്ടുമ്മാ... ഞാൻ ഇവിടെ ഒന്ന് ഉമ്മവെക്കട്ടെ. ഉമ്മ്മ്മ...”
“ഉമ്മ്മ്മ... എന്റെ പൊന്നുമോന്…”
“ഇങ്ങടെ മുലേം നല്ല ഭംഗീണ്ട് ഉമ്മാ…ഉരുണ്ട് വീർത്ത് നല്ല കാപ്പിപ്പൊടിനിറമുണ്ട് മൊലക്കണ്ണിന്. കുറേശെ പാൽ തുള്ളി വരണുണ്ട്.” അവൻ തലപൊക്കി നാവുനീട്ടി മുലക്കണ്ണിൽ ഒന്ന് നക്കി. ഷാഹിനായുടെ ഉടലാകെ ഒന്ന് വിറച്ചു.
“നീയ് ണ്ടായപ്പോളും ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്ന്, ഷാനൂ...”
“ങ്ങള് ഇങ്ങനെ മോളീക്കേറി ആട്ടിയാൽ നമ്മടെ കുഞ്ഞിന് വല്ല കുഴപ്പോമ്മ് ഉണ്ടോ ഉമ്മാ?”
“ഇല്ലെട മോനൂ... പേടിയ്ക്കണ്ട ന്റെ
💬 Comments
View all comments