Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഹ”

“ഹ ഹ ഹ… പിന്നെ, കഴിഞ്ഞ മാസം രൺജിത്ത് അവധിയ്ക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്തുപറയാൻ മോളേ...”

“എന്തുപറ്റി ചേച്ചി?”

“അർച്ചനയ്ക്കിപ്പോൾ വീണ്ടും കുളി തെറ്റി!”

“ഏങ്ഹ്?”

“അതേന്നേ… ഇങ്ങനെയുണ്ടോ പിള്ളേർക്ക് ആക്രാന്തം?”

“ഹ ഹ ഹ... എന്നിട്ട് പ്രഭാകരേട്ടൻ എന്തുപറയുന്നു?”

“പ്രഭാകരൻ മുത്തച്ഛന്‌ വളരെ സന്തോഷം. ആളിപ്പോൾ നിലത്തൊന്നും അല്ല. സാരമില്ല, നോക്കിക്കോളാമെന്നാണ്‌ പ്രഭാകരേട്ടൻ പറയണത്.”

“അതു നല്ലതല്ലേ? പ്രഭാകരേട്ടന്‌ നല്ല ആരോഗ്യമുണ്ടല്ലോ? അവർ രണ്ടോ, മൂന്നോ പിള്ളേരുണ്ടാക്കിയാലും ആൾ നോക്കിക്കോളും. ചേച്ചി വിഷമിയ്ക്കണ്ടാന്ന്‌.”

“അതു തന്നെയാണ്‌ അർച്ചനയും പറയണെ. അവർ ഇപ്പോൾ അച്ഛനും മോളും ഒന്നായി!”

“അതു പിന്നെ അങ്ങനെയല്ലേ വേണ്ടത്?”

“രാത്രി കുഞ്ഞെങ്ങാനും അനങ്ങിയാൽ പ്രഭാകരേട്ടൻ അർച്ചനേടെ മുറിയിൽ എത്തും. പിന്നെ എന്നെ ഉണർത്താതിരിയ്ക്കാൻ അവിടെത്തന്നെ കിടന്നോളും. അർച്ചനയ്ക്കും വളരെ സന്തോഷം. മൊലകൊടുക്കാൻ അലാറം വെച്ച് എഴുന്നേൽക്കണ്ട. അച്ഛൻ അതെല്ലാം നോക്കിക്കോളും. അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് മൊല കൊടുപ്പിച്ചോളും. ബാക്കിയുള്ളത് പിഴിഞ്ഞുകളഞ്ഞ് അവൾക്ക് പാലുകെട്ടി വേദനിക്കാതെ നോക്കി, ഉറക്കിക്കോളും.”

“അതു വളരെ നന്നായി.”

“അതു ശരിയാ… അതുകൊണ്ട്, പകലത്തെ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എനിയ്ക്കൊന്ന്‌ നടു നിവർത്താൻ പറ്റണൊണ്ട്.”

‘അമ്പട പ്രഭാകരേട്ടാ... ഇനി എത്ര മക്കളെ മോൾക്ക് ഉണ്ടാക്കും? എന്റെ മോനെ പണ്ണാൻ എനിയ്ക്ക് തന്ന ഐഡിയയും, നന്നായി ഫലം തന്നു! അവന്‌ ഇനീം മക്കളെ വേണമെന്ന്‌!’

“പിന്നെ, അജ്മൽ ഇനി അടുത്തെങ്ങാനും വരുവോ മോളെ?”

“കുഞ്ഞിനെക്കാണാൻ പറന്നെത്താൻ നിൽക്കുകാണ്‌ ചേച്ചി. പക്ഷേ ഒരു വർഷമാകാതെ ഇനി അവധി കിട്ടില്ല.”

“അത്രേം സമയമെടുക്കുവോ?”

“ഉം.. എല്ലാദിവസവും വീഡിയോകോൾ ചെയ്യും. കുഞ്ഞിന്‌ മുലകൊടുക്കുന്നതുവരെ കാണണം! എനിയ്ക്കാണെങ്കിൽ ആകെ പെരുക്കും.