Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]
ഇഷ്ടവും ഇല്ലല്ലോ.”
“എല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ ദേ എനിക്ക് വീണ്ടും കടിയിളകി.”
“ഹ ഹ ഹ.. ആദ്യം ഇതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്തായിരുന്നു എന്റെ മോളുടെ ദേഷ്യം? കണ്ണെല്ലാം ചുവന്ന്.. എന്നെ തല്ലിയില്ലെന്നേ ഉള്ളൂ!”
“അതു പിന്നെ അച്ഛന്റേത് ഇത്രേം മുഴുത്ത, താഴാത്ത പെരുംകുണ്ണയാണെന്ന് ഞാൻ അപ്പോൾ അറിഞ്ഞോ? ഞാൻ ആകെ രൺജിത്തേട്ടന്റെ പൊങ്ങാത്ത കുണ്ണയല്ലേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ? അച്ഛൻ നടുവൊടിച്ചെന്ന് അമ്മ പറയുമ്പോൾ, ഈ കുണ്ണ കയറിയിട്ടാണെന്ന് അന്നെല്ലാം എനിയ്ക്ക് മനസ്സിലാവണ്ടെ? ഒന്നു കയറിയപ്പോഴല്ലേ ഇപ്പോൾ ഊരാൻ മടിയായത്?”
“അവൻ അവിടെത്തനെ ഇരുന്നോട്ടെടീ, അച്ഛനെപ്പണ്ണി മോളേ..”
“എന്നാൽ അടിയ്ക്കടാ, മോളേപ്പണ്ണി അച്ഛാ…”
“നീ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ്, ദേ അവൻ ചീറ്റുന്നുണ്ട്. ഹ്.. ഹ്.. ഹ്ഹ്.. മ്മ്.. ആഹ്ഹ്ഹ്”
“മ്മ്.. ങ്.. ആ ആഹ് ആഹ് ആഹ് അച്ഛാ..”
“മുൻവശത്തെ വാതിൽ തുറക്കുന്നുണ്ട്. ആഹ് ഹ്ഹ്.. അമ്മ ഷാഹിനായുടെ വീട്ടീന്ന് തിരിച്ചെത്തീന്ന് തോന്നുന്നു.”
“സാരമില്ല. അമ്മ വന്ന് കുഞ്ഞിനെ എടുത്തോണ്ട് പൊയ്ക്കോളും. അമ്മയ്ക്കറിയാത്തതല്ലല്ലോ. അമ്മയല്ലേ ഈ നമുക്ക് ഐഡിയ തന്നത്?“
“അമ്മ കുറേ പാടുപെട്ടു എന്നെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കാൻ... ആദ്യം ഞാൻ അമ്മയോടും വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു... പിന്നെപ്പിന്നെ അമ്മ പറഞ്ഞുപറഞ്ഞാണ് ഞാൻ ഒരു പ്രാവശ്യം ഒന്നു നോക്കാമെന്നു വെച്ചത്... ഹഹഹ“
“വെച്ചിട്ടു പിന്നെ ഇപ്പോ ഊരാൻ സമ്മതിക്കണില്ല... അല്ലേ... ഹഹഹ“
“ഒന്നു പോ അച്ഛാ... കളിയാക്കാതെ. അച്ഛനും എന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകായിരുന്നില്ലേ?”
“അതേടി കള്ളീ... നീ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോ നിന്നെ കെട്ടിച്ചു വിടണ്ടായിരുന്നു എന്നുപോലും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. കണ്ട് വെള്ളമിറക്കാനെങ്കിലും പറ്റുമായിരുന്നല്ലോ.“
“പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ അച്ഛന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ആരെയും പേടിക്കാതെ പ്രസവിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നോ? എല്ലാറ്റിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട്
💬 Comments
View all comments