Chapter Title : പെരുന്നാൾ രാവ് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

എന്റെ പ്രഭാകരാ...!”

“അച്ഛന്റെ കുണ്ണയിൽ കയറിയിരുന്ന് അച്ഛന്റെ പേരു വിളിക്കുന്നൊടീ..“

“പിള്ളേരുടെ അച്ഛനെ പേരുവിളിച്ചാലെന്താ?”

“നീ വിളിച്ചോടീ എന്റെ പൊന്നേ. അച്ഛൻ നിന്റേതല്ലേ...“

***

”ആഹാ.. അച്ഛനും മോളും ഇതെത്രാമത്തെയാണ്‌ ഇന്ന്?“

”മൂന്നാമത്തെ.“

”രണ്ടുപേരും അല്പനേരം ഒന്ന് കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്. കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഇന്നലെ രാത്രിയും രണ്ട് പെണ്മക്കളും കൂടി അച്ഛനെ ഉറക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ?“

”അമ്മ പറഞ്ഞത് നേരാ മോളേ... പതിയെ ചെരിഞ്ഞു കിടക്ക്. അങ്ങനെ... ഇനി കാൽ മടക്കി അച്ഛന്റെ ദേഹത്തോട്ട് വെച്ച്, അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നോ. ങ്ങ്ഹാ… അതുപോലെ... നമുക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്കാം.“

”അവനെ ഇങ്ങോട്ട് കയറ്റിവിടച്ഛാ...“

“ഭക്ഷണം റെഡിയാക്കിയിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാം. മോളെ ഞാൻ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടത്താം.”

“അവനിങ്ങനെ അകത്തേക്ക് കേറിയിരുന്നാലേ എനിക്കുറക്കം വരൂ അമ്മേ. അതാ...“

”ഉമ്മ്...മ്മ്... മ്മ.“

***

”അച്ഛന്റെ പാൽ നിന്റെ പൂറ്റിൽ നിറഞ്ഞ് പുറത്തേയ്ക്കൊഴുകി, വിയർത്ത്, തളർന്ന്, കണ്ണുകൾ കൂമ്പി, ഇങ്ങനെ നീ അച്ഛന്റെയരികിൽ കിടക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ്‌ മോളേ…“

”താങ്ക്സ് അമ്മാ... അച്ഛനെ എനിക്ക് തന്നതിന്‌. “

”ഉമ്മ്...മ്മ്... മ്മ.“

…

ജീവിതങ്ങൾ തുടരുന്നു...

ശുഭം.