Chapter Title : ഫാഷന് ഡിസൈനിംഗ് ഇന് മുംബൈ 13
കൂടുതല് അറിയാം. “
“നീ ഈ ഫോണ് ഒന്ന് നോക്കിക്കേ. “
ഞാന് ആ ഫോണു വാങ്ങി നോക്കി. പക്ഷെ അത് ഓണ് ആക്കാന് കൂടി എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ഞാന് വെറുതെ അതിനെ ബട്ടണുകളില് പരതി.
“ഹ്മം......നീ അതവിടെ വയ്ക്ക്. അവള് വരട്ടെ. ശില്പ. എന്നിട്ട് നമുക്ക് നോക്കാം എന്തേലും കിട്ടുമോന്നു. “
കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഫുടുമായി ശില്പ വന്നു. അവള് എനിക്ക് ചപ്പാത്തി കുറേശെ തന്നു. കുളിച്ചു സുന്ദരിയായി ഒരു കറുത്ത ചുരിദാര് അണിഞ്ഞ ആ ഹൂറിയെ കാണാന് അപ്പോള് നല്ല രസം ഉണ്ടായിരുന്നു. നല്ല വിശപ്പ്. ആദ്യം മാറ്റിയിട്ടു ഇവളെ കടിച്ചു തിന്നാം.
“എന്താ കൊരങ്ങാ. ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ.? “
“എന്റെ ശില്പ കുട്ടീ....നീ ഇന്ന് ഒരു മാലാഖയെ പോലെ സുന്ദരി ആയിരിക്കുന്നു. “
“ങ്ങോ. അതാ ഇപ്പൊ വലിയ കാര്യം. പൊന്നു മോന് ആദ്യം വല്ലതും തിന്നു വയറു നിറയ്ക്കു. ഇന്നലെ കുറെ പാല് കളഞ്ഞതല്ലേ. “
അവള് അത് പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് അറിയാതെ ചിരിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഭക്ഷണം മണ്ടയില് കയറി.
“ഖോ...ഖോ... “
“എന്റെ ഈശ്വരാ മണ്ടയില് ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഈ കൊരങ്ങന് എല്ലാം കൂടി മണ്ടയില് വലിച്ചു കയറ്റിയല്ലോ. “
അവള് എണീറ്റു എന്റെ മണ്ടയില് തെരു തെരെ തട്ടി.
അങ്ങനെ ചേര്ന്ന് നിന്നപ്പോള് അവളുടെ ശരീരത്തില് നിന്നും ഉയര്ന്ന ആ സോപ്പിന്റെ ഗന്ധം എന്റെ മൂക്കില് നിന്നും തലച്ചോറിലെ ഏതോ കോണിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി.
“ഹ്മം...എന്താ മണം...ശില്പാ....നിന്റെ കക്ഷങ്ങള് ഞാനിന്നു മണത്തു മണത്തു മരിക്കും. “
“ഛീ! ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് ആണോ വൃത്തികേട് പറയുന്നേ. “
“എന്റെ ശില്പാ... ഞാന് സത്യമാ പറഞ്ഞെ.. നിന്റെ ശരീരത്തില് നിന്നും ഉയരുന്ന ആ മണം.....അത് ഞാനിന്നു വരെ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളതില് ശ്രേഷ്ഠമാണ്. എനിക്ക് ഭക്ഷണം വേണ്ടാ. നിന്റെ കക്ഷങ്ങള് മണത്താല് മതി. “
“ഹൂ! ഈ കൊരങ്ങന് കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട്. അത്ര കൊതിയാണേല് ഞാന് ആ സോപ്പ് കൊണ്ട് തരാം. പുതിയ സോപ്പാ. ലിറില്!!! “
“എനിക്ക് സോപ്പ് വേണ്ടാ.. ആ സോപ്പ് തേച്ചു മിനുക്കിയ ഈ കക്ഷങ്ങള് മണത്താല് മതി. “
“ഹൂ! ഈ കൊരങ്ങന്. ആദ്യം നല്ല കുട്ടിയായി ഇത് മുഴുവന് കഴിക്കു. എന്നിട്ട് ഞാന് മണപ്പിക്കാന് തരാം...പോരെ... “
“മതി. അത് മതി. “
ചോറു തിന്നാല് ചോക്ലേറ്റ് തരാം എന്ന് കേള്ക്കുമ്പോള്
💬 Comments
View all comments