Chapter Title : പോലീസ്ക്കാരനും എന്റെ ഭാര്യയും [കിടിലൻ ഫിറോസ്]

എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. സ്റ്റേഷൻ ഹൗസ് ഓഫീസർ തന്നെ മുന്നോട്ട് വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ച് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

വാതിൽ അടഞ്ഞതോടെ അകത്ത് എന്താണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് പുറത്തുനിന്നിരുന്ന ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.

സമയം ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി.

ഓരോ മിനിറ്റും സ്റ്റിഫിയയ്ക്ക് ഓരോ യുഗം പോലെ തോന്നി.

ഏകദേശം അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. യൂസഫ് പതിയെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

പുറത്തിറങ്ങുന്നതിനിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം ലോക്കപ്പിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

അകത്ത് തലകുനിച്ച് നിൽക്കുന്ന മനുവിനെ നോക്കി, മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കാത്തവിധം ചുണ്ടിൽ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

"നാളെ കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കും..." അദ്ദേഹം മനസ്സിൽ മാത്രം പിറുപിറുത്തു.

അടുത്ത നിമിഷം ആ ഭാവം മാഞ്ഞു. മുഖത്ത് വീണ്ടും ഗൗരവവും സഹതാപവും നിറഞ്ഞു.

സ്റ്റേഷന്റെ വരാന്തയിൽ തളർന്നിരുന്ന സ്റ്റിഫിയയുടെ അടുത്തേക്ക് അദ്ദേഹം നടന്നു.

"സ്റ്റിഫിയ..." അദ്ദേഹം മൃദുവായി വിളിച്ചു.

അവൾ പ്രതീക്ഷയോടെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.

"എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതൊക്കെ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ അവനെ വിട്ടയക്കാൻ കഴിയില്ല."

അത് കേട്ടതും സ്റ്റിഫിയയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.

യൂസഫ് തുടർന്നു.

"പേടിക്കേണ്ട. കഴിയുന്നത്ര ഞാൻ ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് കേസിൽ അവന്റെ പങ്ക് കുറഞ്ഞ രീതിയിൽ രേഖപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചത്. നാളെ കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കിയ ശേഷം ജാമ്യത്തിനായി ശ്രമിക്കാം. അതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം."

അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സ്റ്റിഫിയയെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ സംസാരിച്ചു.

ശേഷം അവളുടെ തോളിൽ കൈകൾ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"നീ വിഷമിക്കണ്ട... ഇപ്പോൾ നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല."

ആ വാക്കുകൾ സ്റ്റിഫിയയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നി.

എന്നാൽ അവൾ അറിയാത്ത