പോലീസ്ക്കാരനും എന്റെ ഭാര്യയും 2 [കിടിലൻ ഫിറോസ്]

ചട്ടിയിൽ കറി തിളച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവൾ കരണ്ടി കൊണ്ട് പതിയെ ഇളക്കുന്നതിനിടയിലാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് യൂസഫിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

"സ്റ്റിഫിയ..."

അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

"എന്താ സാർ?"

യൂസഫ് ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു

"ആദ്യം ഒരു കാര്യം."

"എന്താണ്?"

"ഇനി എന്നെ 'സാർ' എന്ന് വിളിക്കരുത്."

സ്റ്റിഫിയ നെറ്റി ചുളിച്ചു.

"പിന്നെ?

"ഇക്ക എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി."

അവൾ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.

"ഇത്ര ഗൗരവമായി വിളിച്ചത് ഇതാണോ പറയാൻ?"

"അല്ല..."

ആ മറുപടിയോടെ അവളുടെ ചിരി പതിയെ മാഞ്ഞു.

യൂസഫിന്റെ മുഖം ഗൗരവമായിരുന്നു.

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ഇരുവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

അടുക്കളയിലെ ഫാനിന്റെ ശബ്ദവും തിളച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കറിയുടെ ശബ്ദവും മാത്രമാണ് അവിടെ കേട്ടിരുന്നത്.

ഒടുവിൽ യൂസഫ് പതിയെ പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഇതിലും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്."

സ്റ്റിഫിയ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

"പറയൂ..."

യൂസഫ് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

"ഞാൻ പല ദിവസങ്ങളായി ഇത് പറയാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്."

അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.

"പക്ഷേ ഇനി മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല."

സ്റ്റിഫിയയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി.

"സ്റ്റിഫിയ..."അവന്റെ ശബ്ദം പതറി.

"...എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്."

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും സ്റ്റിഫിയ അത്ഭുതപ്പെട്ടില്ല.

കാരണം, ആ നിമിഷം ഒരുനാൾ വരുമെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് നേരത്തേ തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു.

അവൾ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു.

ശേഷം ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു..."

യൂസഫ് ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

"എന്ത്?"

"ഇക്ക ഇത് ഒരുദിവസം പറയുമെന്ന്."

അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

സ്റ്റിഫിയ പതിയെ തുടർന്നു.

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ..."

അവൾ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി.

"...എനിക്കും ഇക്കയെ ഇഷ്ടമാണ്."

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ യൂസഫ് കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

യുസഫിന്റെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കാരണം അവന്റെ പദ്ധതി വിജയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു  പക്ഷെ യുസഫ് അയാളുടെ മുഖത്ത് ആശങ്കവരുത്തികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"അപ്പോൾ... മനുവോ?"

ആ ചോദ്യം കേട്ടതും സ്റ്റിഫിയയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി പതിയെ മാഞ്ഞു.

അവൾ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു.

പിന്നീട് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കറിയാം... ഞാൻ പറയുന്നത് തെറ്റാണെന്ന്."

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

"പക്ഷേ മനസ്സ് ചിലപ്പോൾ ശരിയും തെറ്റും കേൾക്കാറില്ലല്ലോ, ഇക്ക."

യൂസഫ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കി.

"ഞാൻ മനുവിനെ ഒരിക്കൽ ജീവനേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു."

ഒരു നിമിഷം അവൾ നിർത്തി.

"പക്ഷേ... ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം എല്ലാം മാറി."

അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.

"ഒരു ഭാര്യയോട് ഒരിക്കലും ചോദിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യമാണ് അന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചത്."

അവൾ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.

"അന്ന് എന്റെ ഭർത്താവിനോടുള്ള വിശ്വാസം തകർന്നു."

യൂസഫ് തല താഴ്ത്തിനിന്നു പക്ഷെ ഉള്ളിൽ അയാൾ സന്തോഷിക്കുകയായിരുന്നു.

"പിന്നെ..."

സ്റ്റിഫിയ അവനെ നോക്കി.