Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് [ഏകൻ]

പോയാൽ . താൻ കേസിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടും. ഇല്ലെങ്കിൽ തന്നെയും ഈ കേസിൽ കുടുക്കും."

" അങ്ങനെ പറയല്ലേ സാറെ. ഇതൊരു പാവം പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം വെച്ചുള്ള കളിയാ. സാർ എന്തെങ്കിലും ഇളവ് ചെയ്യണം.. ഇനി ഒരിക്കലും അവൻ ഇങ്ങനെ ഒന്നിനും പോകില്ല. അല്ലേ റസിയ.. ? "

ജോയൽ അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിർത്തി.

അവൾ അതേ എന്ന് തല കുലുക്കി.

"ശരി. താൻ ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് നമുക്ക് നോക്കാം. പക്ഷെ ഇന്ന് അവനെ വിട്ട് തരാൻ പറ്റില്ല. അവൻ കൃത്യമായ മറുപടി തരണം. ഇത് എന്ത് ചോദിച്ചാലും അവൻ ഒരുമാതിരി ആണും പെണ്ണും കെട്ടവനെ പോലെ എന്നെ തല്ലല്ലേ തല്ലല്ലേ എന്ന് കിടന്ന് കരയുകയാണ്. പിന്നെ താൻ പോയി ഞാൻ പറഞ്ഞത് അത്രയും ഉണ്ടാക്കാൻ നോക്ക്. അപ്പോൾ അവനെ വിടാം. . "

ജോർജ് സാർ പറഞ്ഞു.

" അമ്പതോ..? സാറേ. പ്ലീസ് സാറേ അമ്പത് ഒന്നും പറ്റില്ല സാറേ. സാറെ ഞങ്ങൾ വേറെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം. അയാളെ വെറുതെ വിടണം. " ജോയൽ പറഞ്ഞു

"വെറുതെ വിടാനോ..? അതൊന്നും നടക്കില്ല. ഇവനെ കൊണ്ട് പോയി ജയിലിൽ ആക്കിയാൽ എനിക്ക് പ്രൊമോഷൻ ഉറപ്പാണ്. അല്ല അതിരിക്കട്ടെ വേറെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ. ...?"

അതും പറഞ്ഞു ജോർജ് സാർ റസിയയെ ആകെ ഒന്ന് നോക്കി എന്നിട്ട് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് റസിയയോടെ ചോദിച്ചു.

" എന്ത് വേണമെങ്കിലും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്തും തരുമോ..?..... ഇവിടെ പത്ത് ഇരുപത് പോലീസുകാർ ഉണ്ട്. അവർക്ക് എല്ലാവർക്കും കൊടുക്കുമോ...?"

അത് തന്നെ കുറിച്ചാണ് തന്റെ ശരീരത്തെ കുറിച്ചാണ്‌ ജോർജ് സാർ പറയുന്നത് എന്ന് റസിയയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾക്ക് ആകെ കരച്ചിൽ വന്നു. അവൾക്ക് ശരീരത്തിൽ മുള്ള് തറയുക്കും പോലെ വേദന തോന്നി. അതിലേറെ നാണക്കേട് തോന്നി.

"സാറേ. സാർ. പറഞ്ഞത്ര പണം ഒന്നും നടക്കില്ല. അതുമാത്രമല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഇവളെ! ഇവളെ ഒന്നും ചോദിക്കല്ലേ സാറെ. ഇവളെ തരാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. "

ജോയൽ റസിയയെ നോക്കി. എന്നിട്ട്