Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് [ഏകൻ]

വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

"സാർ ഒരു മുപ്പത് ലക്ഷം ഞാൻ തരാം. അതിൽ സാർ സമ്മതിക്കണം. അതിനും മുകളിൽ സാർ ചോദിക്കരുത്. ഇവളേയും. "

"ഇത് വല്ല്യ കഷ്ട്ടം ആയല്ലോ.. ശരി

താൻ ഇത്രയും പറഞ്ഞത് കൊണ്ടും. തന്റെ മനസ്സ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടും.. ഞാൻ ഇതിന് ഇപ്പോൾ സമ്മതിക്കാം. ഇനി ഇവനെ ഈ ഏരിയയിൽ കണ്ടു പോകരുത്.

താൻ നാളെ വരുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു മുപ്പത് റെഡിയാക്കി എനിക്ക് തരണം. . തന്നാൽ അപ്പോൾ നമുക്ക് ബാക്കി നോക്കാം. ഇപ്പോൾ എന്തായാലും ഇവനെ വിട്ട് തരില്ല. " ജോർജ് സാർ കട്ടായം പറഞ്ഞു.

" .ശരി സാറെ ഞങ്ങൾ അയാളെ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ. കണ്ടോന്ന് സംസാരിച്ചോട്ടെ. അതിന് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..? . എന്നിട്ട് നമുക്ക് ബാക്കി കാര്യം ചെയ്യാം. സാറിന് വേണ്ടത് ഇന്ന് രാത്രിയിൽ തന്നെ ഞാൻ എത്തിക്കാൻ വഴിയുണ്ടാക്കാം." ജോയൽ പറഞ്ഞു.

" ശരി പോയി കണ്ടു നോക്ക്. ആ പിന്നെ! ഞങ്ങൾ ആവശ്യത്തിനുള്ളത് പൊട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടുന്ന് ഇറക്കിയാൽ വല്ല വൈദ്യനെയും കാണിച്ചു ഒന്ന് കുഴമ്പിട്ട് കുളിപ്പിച്ചോ. അല്ലെങ്കിൽ ഇനി അവനെക്കൊണ്ട് ഒന്നിനും പറ്റില്ല. എന്തിന് നേരാം വണ്ണം ഒന്ന് കൈ വാണം വിടാൻ പോലും അവന് പറ്റിയെന്നു വരില്ല. " അതും പറഞ്ഞു ജോർജ് സാർ ചിരിച്ചു.

അതുകേട്ട് റസിയയ്ക്ക് സങ്കടം തോന്നി..

ജോയൽ റസിയയുടെ കൈയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ട് സെല്ലിന് അടുത്തേക്ക് പോയി. റസിയ ജോയലിനെ നോക്കികൊണ്ട് അവന്റെ കൂടെ നടന്നു.

പോകും വഴിയിൽ ജോയൽ അവളോട് പറഞ്ഞു.

" ഒക്കെ കേട്ടല്ലോ. ഞാൻ പറഞ്ഞതും ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ. ഇനിയെല്ലാം റസിയയുടെ കയ്യിലാ. പത്രക്കാർ ഇപ്പോൾ വരും. അതിനുമുമ്പ് നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങണം."

"സാർ അപ്പോൾ എന്റെ ഇക്ക. ഇക്കയെ. ഇവർ..?"

"അതൊന്നും ഓർത്ത് താൻ പേടിക്കേണ്ട. ജോർജ് സാർ പറയുന്നത് നീയും കേട്ടില്ലേ..? നിന്റെ ഇക്കാക്ക് ഇനി ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. പക്ഷെ!!

എല്ലാത്തിനും നീ സമ്മതിച്ചാൽ

നാളെ നമ്മുടെ കൂടെ നിന്റെ ഇക്കയും ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങും. അല്ലെങ്കിൽ നീയും കൂടെ