Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് [ഏകൻ]

"അത് കുറച്ചു അപ്പുറം ആണ്. ആ കോളനിക്കടുത്തു." ബഷീർ പറഞ്ഞു.

"മ്" ജോയൽ മൂളി പിന്നെ വേഗത്തിൽ കാർ ഓടിച്ചു പോയി.

ഹാവൂ രക്ഷപെട്ടു ഇയാൾ ഞങ്ങളെ അവിടെ കൊണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നതായിരിക്കും ബഷീറിന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നി.

സാർ തന്നെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ ആണോ.?

ഇനി ഇക്കയെ തന്റെ ഭർത്താവായി കാണാൻ തനിക്കു കഴിയില്ല. അത്രയേറെ താൻ ഇക്കയെ വെറുത്ത് പോയി. സ്വന്തം കാര്യത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ഭാര്യ ആണെന്ന് പോലും ആലോചിക്കാതെ ആരുടെ മുന്നിലും ഉടുതൂണി അഴിച്ചു കിടന്നു കൊടുക്കാൻ തന്നോട് പറഞ്ഞ അതും ഇക്കയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് ആയാൽ പോലും പ്രശ്നം ഇല്ലെന്ന് തന്നോട് പറഞ്ഞ ഇയാളുടെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ ഇനി തനിക്ക് കഴിയില്ല.

സാർ തന്നെ വിട്ടിട്ട് സാർ പോകുമോ. ? സാർ തന്നേയും കൊണ്ട് പോയിരുന്നെങ്കിൽ.? അത് എവിടെക്കായാലും എന്തായിട്ടായാലും.

റസിയയുടെ മനസ്സിലൂടെ ഇത്തരം ചിന്തകൾ കടന്നു പോയി.

"സാർ. ഇവിടെ. ഇവിടെയാണ് ഞങ്ങളുടെ വീട് "

കുറച്ചു ദൂരം പോയപ്പോൾ ബഷീർ പറഞ്ഞു. ജോയൽ മെല്ലെ കാർ ഒരു സൈഡിൽ നിർത്തി. ബഷീർ വേഗം ഇറങ്ങി. റസിയ ജോയലിനെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജോയൽ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇറങ്ങ്. എനിക്ക് പോയിട്ട് വേറെ പണിയുണ്ട്. ഒന്നാമത് ആ മുപ്പത് ലക്ഷം രൂപ റെഡിയാക്കണം. ജോർജ് സാറിന് കൊടുക്കാൻ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കൂടെ ജയിലിൽ പോകേണ്ടി വരും. അതൊക്കെ കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ വരാം. ഈ മൊഞ്ചത്തിയെ കൊണ്ട് പോകാൻ. പോയി കുളിച്ചു ഒരുങ്ങി നിന്നോ."

അത് കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഒരു സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് റസിയയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി. അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. കാർ മെല്ലെ മുൻപോട്ട് പോയി. അവൾ ആ കാർ നോക്കി നിന്നു.

ഇതുവരെ കാണുക പോലും ചെയ്യാത്ത തനിക്കു വേണ്ടി മുപ്പതു ലക്ഷം രൂപ ചിലവാക്കാൻ തയ്യാറായ ജോയലിനോട് അവൾക്ക് അഗാധമായ സ്നേഹം തോന്നി. താൻ ഈ ജന്മത്തിൽ മുഴുവനും അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ജോലി ചെയ്താലും തനിക്ക് ഇത്രയും