Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് [ഏകൻ]

ബഷീർ പുറത്ത് ഇറങ്ങി വാതിലിന്റെ പഴുതിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി.

റസിയ തന്റെ തലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന തട്ടം എടുത്തു മാറ്റി. ജോയലിന്റെ അടുത്ത് വന്നു നിന്നു ജോയലിന്റെ കൈ പിടിച്ചു തന്റെ പുറത്തുകൂടെയിട്ട ശേഷം അവൾ ജോയലിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ നുണഞ്ഞു.

എന്നാൽ പുറത്ത് നിന്നും അത് കണ്ട ബഷീർ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഒരിക്കലും റസിയ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്ന് അവൻ കരുതിയില്ല. അപ്പോഴാണ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ പറഞ്ഞതും അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത്.

"എന്തുവേണമെങ്കിലും സമ്മതിക്കുമോ..? ഞാൻ ഈ പോലീസുകാരുടെയൊക്കെ കൂടെ കിടക്കുന്നതും. അവരുടെ മുന്നിൽ അവർക്ക് വേണ്ടി തുണിയൊഴിച്ച് കാൽ അകത്തി കൊടുക്കുന്നതും. എല്ലാം ഇക്ക സമ്മതിക്കുമോ.? "

"റസീ. നീയെന്താ പറയുന്നത്.. അവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ .? നിന്നോട് അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞോ."

" അവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഇക്ക സമ്മതിക്കുമോ.? ഇക്കാ ആദ്യം അത് പറ. അതും ഇക്കയുടെ മുന്നിൽ വച്ച്. ഞാൻ അവർക്ക് വേണ്ടി കിടന്ന് കൊടുക്കുന്നത്. ഇക്ക കണ്ടുകൊണ്ട് അവർ എന്നെ കളിക്കുന്നത്. ഒന്നും ഇക്കാക്ക് പ്രശ്നം ഇല്ലേ ?"

"നിനക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ എനിക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല.. എന്നാലും എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങാൻ പറ്റുമല്ലോ.."

"ഇക്കയ്ക്ക് അതിൽ വിഷമം ഒന്നുമില്ലേ..?"

"ഞാൻ വിഷമിച്ചിട്ട് എന്താ കാര്യം. എനിക്കിവിടെ കിടക്കാൻ വയ്യ റസീ."

" അപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ കൂടെ പോയി കിടക്കണം എന്നാണോ..? അവർക്ക് വേണ്ടി തുണി അഴിച്ച് കിടക്കണം എന്നാണോ ഇക്ക പറയുന്നത്. അതും ഇന്ന് മാത്രമല്ല. അവർക്ക് തോന്നുമ്പോഴൊക്കെ. "

" അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ റസീ. പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ ആണ്.. ഞാനിവിടെ കിടന്നാൽ അവർ ഇനിയും എന്നെ തല്ലും. എനിക്ക് അത് സഹിക്കാൻ വയ്യ റസീ.. നിനക്ക് പ്രശ്നമില്ലെങ്കിൽ നീ അതിന് സമ്മതിക്ക് റസീ. എന്നെ ഇവിടുന്ന് രക്ഷിക്ക് റസീ. "

താൻ എന്തൊക്കെയാണ് അപ്പോൾ പറഞ്ഞത് എന്ന കാര്യം അപ്പോഴാണ് ബഷീറിന് ശരിക്കും മനസ്സിലായത്. ഇനി ഒരിക്കലും തനിക്ക്‌ റസിയയെ കിട്ടില്ല. അവൾ തന്നെ സ്നേഹിക്കില്ല.