Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 4 [Wanderlust]
ഓഹ്... സത്യം... എന്റെ അമലൂട്ടൻ ആണേ സത്യം. പോരേ...
: നൈസായിട്ട് എന്നെ പിടിച്ച് തന്നെ സത്യം ചെയ്തു അല്ലെ.... എന്റെ തല പൊട്ടി തെറിച്ചോട്ടെ അല്ലെ......പന്നി..
ഇത് കേട്ട് അമ്മായി കുടു കുട ചിരിച്ചു... അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും സന്തോഷമായി...
: ഇനി അമ്മായി തിരിഞ്ഞു ഇരുന്നോ... ഞാൻ പറയാം..പിന്നെ ഞാൻ മുഴുവൻ പറഞ്ഞു കഴിയുന്നത് വരെ അമ്മായി മിണ്ടരുത്....
: എല്ലാം സമ്മതിച്ചു... ഇനി സാർ തുടങ്ങിക്കോ....
: ഞാൻ പറയുന്നത് തെറ്റാണെങ്കിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. അമ്മായി എന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നില്ലേ... ഇത്രയും നാൾ എന്താ നോക്കാതിരുന്നത് എന്ന്.. എന്നാൽ അങ്ങനെ അല്ല.....
എനിക്ക് വയസ് അറിയിച്ച കാലം മുതൽ ഞാൻ അമ്മായിയെക്കുറിച്ചു ഓർക്കാറുണ്ട്.. എന്റെ മനസിൽ അമ്മായിക്ക് വലിയ ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന്. എന്റെ പാവം മാമനെ ചതിക്കാൻ എനിക്ക് ആവില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പരമാവധി അമ്മായിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടന്നിരുന്നത്.
തൊട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ മുറിവ് ഉണങ്ങില്ല എന്ന് പറയാറില്ലേ.. അതുപോലെ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ ആഗ്രഹം ശമിക്കില്ലല്ലോ... ഞാൻ മനപൂർവം അമ്മയിയിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞ് മാറുകയായിരുന്നു.
അത് പണ്ടും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെയാണല്ലോ... ശ്രുതിയെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് ഒരുതവണയെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ അവളുടെ സ്നേഹം എനിക്ക് കിട്ടുമായിരുന്നു. എനിക്ക് ആരെയും വിഷമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാര്യം കാണാൻ അറിയില്ല. അമ്മായി നേരത്തെ ടെറസിൽ വച്ച് പറഞ്ഞതുപോലെ ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ മനസിൽ കുഴിച്ചുമൂടാൻ ആണ് എനിക്കും ഇഷ്ടം. അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് നിമ്യയുടെ കല്യാണത്തിന് പോകാൻ അമ്മായി എന്നെ
💬 Comments
View all comments